Przykład 1
L = 1 m, g puste → T ≈ 2,01 s.
Podaj długość nici i, jeśli chcesz, własne g. Dostaniesz okres wahadła przy małych kątach. L = 1 m i ziemskie 9,81 m/s² to T ≈ 2,01 s, mniej więcej tyle, ile wahadło sekundowe w szkolnym zegarze.
Założenia szkolne wypisuje wahadło matematyczne. Z tego T liczysz f na częstotliwości z okresu i ω na prędkości kątowej.
Długość L (m) i g (m/s², opcjonalnie). Wynik pojawi się tutaj.
Przy małych kątach okres wahadła to T = 2π√(L/g). Zależy od długości i przyspieszenia grawitacyjnego, nie od masy i (w tym przybliżeniu) nie od wychylenia. L = 1 m i g = 9,81 m/s² dają T ≈ 2,01 s. L = 2 m wydłuża okres o √2, więc wychodzi około 2,84 s, nie 4 s. L = 0,25 m skraca T do około 1,00 s.
Pole L to długość od punktu zawieszenia do środka masy, w metrach. Pole g jest opcjonalne: puste oznacza ziemskie 9,81 m/s². Jeśli liczysz Księżyc, wpisz 1,62. Przecinek i kropka znaczą to samo, więc 0,5 m możesz wpisać jako 0.5.
Wzór jest przybliżeniem małych kątów, zwykle do kilkunastu stopni. Przy dużym wychyleniu okres trochę rośnie, bo sin θ przestaje być równe θ. Huśtawka na placu albo wahadło zegara w domu nadal dobrze łapie ten model, dopóki kąt nie jest przesadzony.
Na Księżycu ta sama nitka 1 m ma T ≈ 4,94 s, bo g jest mniejsze i pierwiastek z L/g rośnie. Wpisane g musi być dodatnie. Długość też. Masa, którą wieszasz, nie wchodzi do karty: kilogram i 100 g na tej samej L dają ten sam T.
W formularzu wpisz L, zostaw g puste albo podaj własne, potem Oblicz. Przykład z tego kalkulatora: 1 m i puste g to ≈ 2,01 s. Potem spróbuj 2 m i zobacz 2,84 s. Jeśli chcesz f, otwórz częstotliwość z okresu i wpisz to T.
Wersja z wypisanymi założeniami (punkt, nieważka nić, mały kąt) stoi na wahadle matematycznym. Ten sam wzór, inny akcent. ω = 2π/T liczysz na prędkości kątowej, nie tutaj.
T = 2π √(L/g)
Domyślnie g = 9,81 m/s2. Przybliżenie małych kątów.
Praktyczne wahadło przy małych kątach: T = 2π√(L/g). L = 1 m i ziemskie 9,81 m/s² dają T ≈ 2,01 s, wahadło sekundowe.
L = 1 m, g puste → T ≈ 2,01 s.
L = 2 m.
L = 0,25 m.
L = 0,5 m.
L = 1 m, g = 1,62.
L = 0,8 m.
L = 1,5 m.
L = 1 m, g = 9,8.
L = 0,1 m.
L = 3 m.
T ≈ 2,01 s. L = 2 m daje około 2,84 s, nie 4 s. L = 0,25 m to około 1,00 s.
W tym modelu nie. Kilogram i 200 g na tej samej długości mają ten sam okres.
Kalkulator podstawia 9,81 m/s². Jeśli chcesz inną planetę, wpisz g sam, na przykład 1,62 na Księżycu.
Przy g = 1,62 m/s² wynik wynosi około 4,94 s, prawie 2,5 razy dłużej niż na Ziemi.
Przybliżenie małych kątów. Przy dużym wychyleniu prawdziwy okres trochę rośnie.
f = 1/T na stronie częstotliwości z okresu. Z 2,01 s wychodzi około 0,50 Hz.
Tak. 0,5 i 0.5 to ta sama długość. T ≈ 1,42 s przy g = 9,81.
Wzór ten sam. Tam akcent na założenia: punkt, nić, mały kąt. Tu przykłady z huśtawki i zegara.
Tak, pole chce metry. 80 cm to 0,8 m i T ≈ 1,79 s przy 9,81.
Jak pierwiastek z L. Cztery metry to około 4,01 s, dwa razy więcej niż przy 1 m, nie cztery razy.
Wzór jest szkolny. Jednostki bierzemy z SI; GUM i BIPM opisują miary, nie Twój wynik.
Strona zaktualizowana w 2026.