Przykład 1
Ziemia i osoba 70 kg, r = 6371000 m.
Podaj dwie masy i odległość między środkami. Dostaniesz siłę, z jaką się przyciągają. Ziemia i osoba 70 kg przy r = 6371 km to 687 N, tyle co ciężar przy g ≈ 9,82 m/s².
Pole g: g = GM/r². Przy powierzchni: Ep = m·g·h. Na orbicie ta F to siła dośrodkowa. Spadek przy stałym g: spadek swobodny.
Stała G (N·m²/kg², opcjonalnie), Masa m₁ (kg), Masa m₂ (kg) i Odległość r (m). Wynik pojawi się tutaj.
Każde dwie masy ciągną się wzajemnie. Wzór Newtona jest F = G·m₁·m₂/r². Siła idzie wzdłuż linii środków i na obie masy działa tak samo, tylko przyspieszenie a = F/m jest różne. Stała G w SI to 6.67430×10⁻¹¹ N·m²/kg². Pole G możesz zostawić puste: kalkulator bierze tę wartość.
Weź Ziemię M = 5,972×10²⁴ kg, osobę 70 kg i r = 6,371×10⁶ m, czyli promień Ziemi. F = 6.67430×10⁻¹¹ × 5,972×10²⁴ × 70 / (6,371×10⁶)² = 687 N. To ten sam rząd co 70 × 9,82. Kilogram na tej samej powierzchni to 9,82 N.
Siła spada z kwadratem odległości. Dwa razy większe r daje cztery razy mniejszą F. Na wysokości 400 km (r ≈ 6,771×10⁶ m) ta sama osoba czuje około 608 N, nie zero. „Brak ciężaru” na stacji to wspólne spadanie po orbicie, nie zniknięcie grawitacji.
Dwa samochody po 1500 kg w odległości 3 m przyciągają się z F ≈ 1,67×10⁻⁵ N. Tego nie czujesz ręką. Dwa kilogramowe odważniki w 10 cm dają 6,67×10⁻⁹ N. W laboratorium widać to dopiero na czułych wagach.
r liczy się od środka do środka, nie od powierzchni do powierzchni. Masy i r muszą być dodatnie. Wynik jest w niutonach, przy US w funtach-siły. G, jeśli wpiszesz własne, zostaje w zapisie naukowym SI.
Z tej F dostajesz g = F/m₂ albo otwierasz stronę g = GM/r². Na orbicie kołowej ta sama F pełni rolę siły dośrodkowej m v²/r. Stąd pierwsza prędkość kosmiczna.
F = G · m1 · m2 / r2
Domyślnie G = 6.67430×10−11 N·m2/kg2. Siła jest wzajemna i skierowana wzdłuż r.
Newton: F = G·m₁·m₂/r². Ziemia i osoba 70 kg przy r = 6371 km dają 687 N, ten sam rząd co ciężar przy g ≈ 9,82 m/s².
Ziemia i osoba 70 kg, r = 6371000 m.
m₂ = 0,20 kg, r = promień Ziemi.
m₂ ≈ 7,35e+22 kg, r ≈ 384400000 m.
1500 kg i 1500 kg w odległości 3 m.
m₂ = 500 kg, r ≈ 6771000 m.
80 kg na r ≈ 6771000 m.
m₁ = m₂ = 1 kg, r = 0,10 m.
M_☉ ≈ 1,989e+30 kg, r ≈ 149600000000 m.
Dwie masy 10 kg w odległości 0,5 m.
G = 6.67e-11, m₁ = Ziemia, m₂ = 1 kg.
F = 687 N. Przy 1 kg na tym samym r wynik wynosi 9,82 N, czyli g przy powierzchni.
Możesz nic. Kalkulator bierze 6.67430×10⁻¹¹. Własne G, na przykład 6.67e-11, liczy z Twoją wartością.
Tak, równa i przeciwna. Osoba i Ziemia ciągną się z 687 N. Ziemia prawie nie przyspiesza, bo masa jest ogromna.
Prawo odwrotnego kwadratu. Dwa razy dalej to cztery razy słabiej. Trzy razy dalej to dziewięć razy słabiej.
Nie. We wzorze r jest odległością środków. Dla Ziemi i człowieka bierzesz promień Ziemi plus wzrost, ale wzrost tonie w 6371 km.
F ≈ 1,67×10⁻⁵ N. Dwa razy 1 kg w 0,10 m to 6,67×10⁻⁹ N.
g = F/m₂, albo od razu g = GM/r² na sąsiedniej stronie. Przy 70 kg i 687 N wynik wynosi 9,82 m/s².
Tak. 5,972e24 i 5.972e24 to ta sama masa Ziemi.
Na orbicie kołowej F grawitacyjna = m v²/r. Stąd v₁ = √(GM/r) na stronie pierwszej prędkości kosmicznej.
Około 1,98×10²⁰ N. Masa Księżyca ≈ 7,35×10²² kg, r ≈ 3,844×10⁸ m.
Wzór jest szkolny. Jednostki bierzemy z SI; GUM i BIPM opisują miary, nie Twój wynik.
Strona zaktualizowana w 2026.