Przykład 1
λ = 0,78 m, f = 440 Hz -> v ≈ 343 m/s.
Podaj długość fali i częstotliwość. Kalkulator mnoży λ przez f i dostajesz prędkość w ośrodku. 0,78 m przy 440 Hz to około 343 m/s, powietrze w klasie. Gdy znasz v i f, a szukasz λ, otwórz stronę λ = v/f.
Odwrotność: λ = v/f. Energia fotonu: E = h·f. Doppler: f′.
Długość fali λ (m) i Częstotliwość f (Hz). Wynik pojawi się tutaj.
W jednym okresie T = 1/f fala przesuwa się o jedną długość λ. Stąd v = λ/T, a po podstawieniu T = 1/f dostajesz v = λ·f. To ten sam związek co λ = v/f: zmieniasz tylko, co jest niewiadomą. Tu znasz rozstaw grzbietów i tempo ich przechodzenia, szukasz jak szybko ośrodek niesie falę.
Zmierz λ mikrofonami przy kamertonie 440 Hz i dostaniesz około 0,78 m. Iloczyn 0,78 × 440 = 343,2 m/s, na stronie około 343 m/s. Trafiasz w dźwięk w powietrzu przy 20 °C. Para 0,34 m i 1000 Hz daje 340 m/s, ten sam rząd. Bas 6,86 m przy 50 Hz znowu wraca do 343 m/s: ta sama sala, inna nuta.
Dla radia i światła liczby skaczą o rzędy. Dipol 3 m i 100 MHz dają v = 3×10⁸ m/s. Wi-Fi 12,5 cm (0,125 m) przy 2,4 GHz daje to samo c. Światło 600 nm wpisujesz jako 6e-7 m; przy f = 5×10¹⁴ Hz iloczyn jest 3×10⁸ m/s. Jeśli v wyjdzie wyraźnie inne niż c, fala nie idzie w próżni albo w pole λ włożyłeś nanometry jak metry.
λ i f muszą być dodatnie. Wykres v względem f przy stałym λ jest prostą: wyższa f, większe v, bo w tym samym rozstawie grzbietów więcej cykli na sekundę. T = 1/f stoi obok, bo v = λ/T to ta sama myśl. Przy 440 Hz T ≈ 0,00227 s i 0,78 / 0,00227 ≈ 343 m/s.
λ przełącza się m/ft razem z nagłówkiem. f zostaje w hercach. Wynik v pokazuje m/s i, w trybie US, ft/s. W formularzu wpisz λ w metrach: 600 nm to 6e-7, nie 600. Przykład z tego kalkulatora: 0,78 i 440 dają powietrze. 1,48 m i 1000 Hz dają 1480 m/s, dźwięk w wodzie.
Gdy znasz v i f, a szukasz λ (antena, głośnik, barwa), wróć do λ = v/f. Foton z tej f liczysz jako E = h·f. Głośność nie zmienia v: krzyk i szept w powietrzu idą z tą samą prędkością.
v = λ · f
λ > 0, f > 0.
Tu niewiadomą jest v = λ·f. Zmierzony rozstaw 0,78 m przy 440 Hz składa 343,2 m/s, powietrze w klasie.
λ = 0,78 m, f = 440 Hz -> v ≈ 343 m/s.
λ = 0,34 m, f = 1000 Hz -> v ≈ 340 m/s.
λ = 3 m, f = 1e8 Hz -> v = 3e8 m/s.
λ = 0,125 m, f = 2.4e9 Hz -> v = 3e8 m/s.
λ = 6e-7 m, f = 5e14 Hz -> v ≈ c.
λ = 6,86 m, f = 50 Hz -> v ≈ 343 m/s.
λ = 1,48 m, f = 1000 Hz -> v = 1480 m/s.
λ = 3,41 m, f = 8.8e7 Hz -> v ≈ 3e8 m/s.
v = 0,78 × 440 = 343,2 m/s, na stronie około 343 m/s. To dźwięk w powietrzu koło 20 °C.
Jako 6e-7 metra. Pole trzyma SI. Wpisanie 600 dałoby 600 m × f, nie światło.
c to światło w próżni. Dźwięk 343 m/s, fala na wodzie kilka m/s. 440 Hz i 0,78 m dają powietrze, nie foton.
T ≈ 0,00227 s. v = λ/T daje to samo co v = λ·f: 0,78 / 0,00227 ≈ 343 m/s.
Gdy znasz v i f, a szukasz λ (antena, głośnik, barwa). Tu znasz λ i f, a szukasz v.
0,125 × 2,4e9 = 3e8 m/s. To Wi-Fi w powietrzu, rząd c.
Dla światła w próżni to zwykle pomyłka jednostek λ. Dla dźwięku v jest dużo mniejsze od c i tak ma być.
W tym modelu nie. v zależy od ośrodka i typu fali, nie od amplitudy. Krzyk i szept idą z tą samą prędkością.
v = 1480 m/s. To dźwięk w wodzie, nie w sali.
Nie. Częstotliwość jest dodatnia. We wzorze Dopplera znak dotyczy prędkości źródła, nie samej f fali.
Wzór jest szkolny. Jednostki bierzemy z SI; GUM i BIPM opisują miary, nie Twój wynik.
Strona zaktualizowana w 2026.