Spadek po równi z tarciem

Podaj kąt i μ — dostaniesz przyspieszenie wzdłuż równi. Przy a ≤ 0 model mówi „nie zjeżdża”.

Teoria i zadanie: równia pochyła. Idealna równia bez μ: spadek po równi (bez tarcia). Siłę tarcia T = μN policzysz w sile tarcia.

Dane

Wynik

Wprowadź dane — wynik pojawi się tutaj.

Jak to działa

T a = g(sinα − μ cosα)
Tarcie zmniejsza przyspieszenie wzdłuż równi; przy a ≤ 0 brak zjazdu.

Na równi z tarciem kinetycznym przyspieszenie wzdłuż stoku to a = g(sin α − μ cos α). Gdy μ cos α ≥ sin α (czyli μ ≥ tan α), a ≤ 0 — przy starcie z spoczynku ciało nie zjeżdża.

Test: α = 30°, μ = 0 → a = g/2 ≈ 4,905 m/s². Przy μ = 0,2: a = g(0,5 − 0,2·√3/2) ≈ 3,206 m/s². Przy α = 10°, μ = 0,3: a ≤ 0.

To rzeczywisty zjazd. Idealna równia (μ = 0) zostaje osobnym narzędziem long-tail — bez tarcia a = g sin α.

Przy podanym L i a > 0: t = √(2L/a), vₖ = √(2aL) (start z spoczynku). Pracę tarcia W ≈ T·L pomijamy w v1 (wymagałaby masy).

Wykres: a vs μ przy Twoim kącie — widać, kiedy a spada do zera.

Jak korzystać

  1. Wpisz kąt α w stopniach (0–90).
  2. Wpisz współczynnik tarcia μ (≥ 0).
  3. Opcjonalnie długość L, jeśli chcesz t i vₖ.
  4. Pole g zostaw puste dla Ziemi albo wpisz inną wartość.
  5. Odczytaj a; przy a ≤ 0 zobaczysz komunikat „nie zjeżdża”.

Wzór

a = g(sinαμ cosα)

Jeśli a ≤ 0 — brak zjazdu ze spoczynku.

Przy L i a > 0: t = √(2L/a), vk = √(2a L)

Przykłady z życia

Bez tarcia 30°

α = 30°, μ = 0 → a = g/2.

μ = 0,2 przy 30°

α = 30°, μ = 0,2 — a ≈ 3,21 m/s².

Nie zjeżdża

α = 10°, μ = 0,3 → a ≤ 0.

Stromy stok

α = 45°, μ = 0,2, L = 12 m.

Mokra trawa

α = 20°, μ = 0,35.

Suchy asfalt

α = 15°, μ = 0,7 — często a ≤ 0.

Łagodna równia

α = 25°, μ = 0,15, L = 20 m.

Księżyc (g)

α = 30°, μ = 0,1, g = 1,62 m/s².

Duże L

α = 35°, μ = 0,25, L = 50 m.

Propozycje użycia

  • Zadania szkolne z tarciem na równi.
  • Sprawdzenie, czy klocki w ogóle zjeżdżają.
  • Porównanie z równią idealną (μ = 0).
  • Szacunek vₖ na dole zjazdu.
  • Dobór kąta bezpiecznego zjazdu.
  • Lab: pomiar μ z kąta granicznego (μ = tan α).
  • Most do siły tarcia T = μN.
  • Przygotowanie do toczenia (poza v1).
  • Ćwiczenie a = g(sinα − μ cosα).

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy ciało nie zjeżdża?

Gdy a ≤ 0, czyli μ ≥ tan α (przy starcie z spoczynku i tarciu kinetycznym w tym modelu).

Czym różni się to od równi bez tarcia?

Bez tarcia a = g sin α zawsze (dla α > 0). Tu μ zmniejsza a; może zejść do zera lub poniżej.

μ statyczne czy kinetyczne?

Wzór na zjazd używa zwykle μₖ. Kąt graniczny ruszania wiąże się z μₛ = tan α.

Czy liczycie pracę tarcia?

Nie w v1 — W ≈ T·L wymaga masy. Tu kinematyka: a, opcjonalnie t i vₖ.

Co z toczeniem?

Poza zakresem v1. Toczenie to inny model oporu.

Jakie g?

Puste pole = 9,81 m/s². Księżyc, Mars — wpisz ręcznie.

Jednostki L?

Długość z nagłówka (m / ft). Kąt w stopniach.

Czy a może być ujemne?

Tak w wzorze — interpretujemy jako „nie zjeżdża” / hamowanie w górę stoku, nie jako zjazd w dół.

Jak zmierzyć μ z równi?

Zwiększaj α aż klocek ruszy: μₛ ≈ tan α. Albo mierz a i odwróć wzór.

Link do siły tarcia?

T = μ N przy N = mg cos α — osobny kalkulator siły tarcia.

Co dalej?

Porównaj z idealną równią albo wróć do F = m·a.