Przykład 1
μ = 0,4, m = 10 kg, poziom → T ≈ 39,24 N.
Wpisz μ i masę m. Kalkulator liczy T = μ N. Na poziomie N = mg, więc 0,4 i 10 kg dają około 39 N. Kąt α jest opcjonalny.
μ z T i N: współczynnik tarcia. Zjazd: równia z tarciem.
Współczynnik tarcia μ, Masa m i Kąt α (stopnie, opcjonalnie). Wynik pojawi się tutaj.
Szkolne tarcie to T = μ N. Na stole nacisk jest ciężarem: N = m g. Przy μ = 0,4 i m = 10 kg wynik wynosi N = 98,1 N i T ≈ 39,24 N, na stronie rząd 39 N. Przy μ = 0,2 i 5 kg to T ≈ 9,81 N. Przy μ = 0,05 i 80 kg znowu około 39 N, bo mniejszy współczynnik na większej masie. Przy μ = 0,35 i 25 kg około 86 N. Przy μ = 0,25 i 200 kg około 491 N.
Na równi N = m g cos α, więc ten sam klocek trze słabiej niż na płaskim. Przy 0,4, 10 kg i 30° cos 30° ≈ 0,866, N spada do około 85 N i T ≈ 34 N. Przy 0,3, 12 kg i 15° T ≈ 34 N. Przy 0,4, 8 kg i 45° T ≈ 22 N. Puste α zostawia deskę poziomą. g jest 9,81 m/s², bez pola.
Pierwsze pole to μ bez jednostki. Drugie to masa w kilogramach. Trzecie, opcjonalne, to kąt w stopniach. Wynik T jest w niutonach. Przecinek i kropka oznaczają to samo μ: 0,4 i 0.4. Wpisane 0 w μ da T = 0: model bez tarcia. μ i m muszą mieć liczbę, zanim pojawi się 39 N.
Jedno pole μ. Zadanie mówi, czy to μ_s czy μ_k. Kalkulator nie rozdziela statycznego i kinetycznego. Współczynnik z pomiaru T i N liczysz obok: 39,24 N na 98,1 N z powrotem daje 0,4.
Przyspieszenie zjazdu a = g(sin α − μ cos α) jest na równi z tarciem. Tam wchodzi czas i vₖ przy długości L. Tu zostaje sama siła tarcia. F = m a jest jeszcze inną kartą: stąd możesz wziąć T i podzielić przez m, jeśli zadanie pyta o a na płaskim.
Wpisz 0,4 i 10, zostaw α puste, kliknij Oblicz i sprawdź około 39 N. Potem dopisz 30 i zobacz, że T spada. Symbol w nagłówku nie trzyma klocka na stole.
T = μ·N
N = mg (poziom) albo mg cosα (równia)
g = 9,81 m/s².
Szkolne tarcie tu to T = μ N. Przy μ = 0,4 i 10 kg na poziomie N = 98,1 N i T ≈ 39,24 N. Opcjonalne α ścina N przez cos α.
μ = 0,4, m = 10 kg, poziom → T ≈ 39,24 N.
μ = 0,2, m = 5 kg, α = 30°.
μ ≈ 0,7, m = 1400 kg.
μ = 0,05, m = 80 kg.
μ = 0,35, m = 25 kg.
μ = 0,3, m = 12 kg, α = 15°.
μ = 0,25, m = 200 kg.
μ = 0,4, m = 8 kg, α = 45°.
μ = 0,6, m = 50 kg.
N = 10 × 9,81 = 98,1 N. T = 0,4 × 98,1 ≈ 39,24 N, na stronie około 39 N.
N = 98,1 × cos 30° ≈ 85 N. T ≈ 34 N, mniej niż na płaskim, bo cos α ścina nacisk.
μ bez jednostki, m w kg, α w stopniach. Wynik T w niutonach. g jest 9,81 m/s².
Puste α to poziom, N = m g. Wpisany kąt to równia, N = m g cos α.
T = 0,05 × 80 × 9,81 ≈ 39 N. Ten sam rząd co 0,4 i 10 kg, inną drogą.
Tu z μ i m liczysz T. Tam z T i N liczysz μ. 39,24 N i 98,1 N z powrotem dają 0,4.
Tu sama T. Czas i vₖ zjazdu są na równi z tarciem, wzór a = g(sin α − μ cos α).
Jedno pole μ. Model szkolny bez rozróżnienia, chyba że zadanie poda jedno μ.
Tak. 0,4 i 0.4 to to samo μ.
Na stronie F = m·a. Tu wynik to T. Na płaskim a = T/m, jeśli tarcie jest jedyną siłą poziomą.
Wzór jest szkolny. Jednostki bierzemy z SI; GUM i BIPM opisują miary, nie Twój wynik.
Strona zaktualizowana w 2026.