Płaski 45°
h₀ = 0, α = 45° → Z = v₀²/g.
Jeden start — zasięg, wysokość maksymalna, czas i tor. Wspiera h₀ > 0 (start z wieży), nie tylko płaski teren.
Teoria i zadanie: rzut ukośny (seria). Same Z lub H_max na płaskim: zasięg i wysokość zostają long-tail.
Wprowadź dane — wynik pojawi się tutaj.
Pełne narzędzie zbiera to, czego long-tail Z/H nie robią naraz: start z wysokości h₀, czas lotu z pierwiastka kwadratowego y = 0, składowe prędkości i wykres toru y(x).
Przy h₀ = 0 i α = 45° zasięg Z = v₀²/g. Przy h₀ > 0 Z jest większe niż na płaskim. Przy α = 0 model redukuje się do rzutu poziomego.
H_max = h₀ + v₀² sin²α / (2g) (gdy składowa pionowa startu jest w górę). Czas lotu: dodatni pierwiastek z h₀ + (v₀ sin α)t − ½gt² = 0.
Zasięg i wysokość jako osobne strony zostają pod intencje „tylko Z” / „tylko H_max”. Tu deep-link: policz wszystko w jednym miejscu.
Wykres to parabola w płaszczyźnie x–y (nie same bary) — spike Chart.js pod Omni-level UX.
vx = v0 cosα, vy0 = v0 sinα
Hmax = h0 + vy02/(2g) (gdy vy0 > 0)
0 = h0 + vy0 t − ½g t2 → t, potem Z = vx t
h₀ = 0, α = 45° → Z = v₀²/g.
v₀ = 15 m/s, α = 30°, h₀ = 10 m.
α = 0, h₀ = 8 m, v₀ = 6 m/s.
v₀ = 25 m/s, α = 60°, h₀ = 0.
v₀ = 18 m/s, α = 30°, h₀ = 0.
v₀ = 12 m/s, α = 20°, h₀ = 15 m.
v₀ = 20 m/s, α = 45°, h₀ = 0, g = 1,62 m/s².
v₀ = 8 m/s, α = 40°, h₀ = 2 m.
v₀ = 16 m/s, α = 80°, h₀ = 0.
Zasięg long-tail: głównie Z przy h₀ = 0. Tu: h₀, H_max, t, prędkości i tor w jednym narzędziu.
Wysokość long-tail celuje w H_max. Tu H_max jest jednym z wielu wyników.
Z równania y(t) = 0: dodatni pierwiastek kwadratowy z h₀ + vᵧ₀ t − ½gt² = 0.
Rzut poziomy: t = √(2h₀/g), Z = v₀ t (przy h₀ > 0).
Z = v₀²/g — klasyczny wynik na płaskim terenie.
Nie w v1 — parabola w próżni.
H_max = h₀ (brak wznoszenia).
v i długości z nagłówka; kąt w stopniach; g w jednostce przyspieszenia.
Dłuższy czas lotu przy tej samej vₓ → większy zasięg.
Tor y(x) od startu do lądowania (y = 0).
Eₖ przy starcie, Eₚ na szczycie, albo long-tail Z/H pod konkretną intencję.