Przykład 1
- Węgle: 40 g
- Błonnik: 12 g
28 g
40 g węgli minus 12 g błonnika daje 28 g netto.
Wpisz gramy węglowodanów i błonnika z tej samej porcji. Karta odejmuje i stawia podłogę w zerze. Czterdzieści gramów minus 12 g daje 28 g netto.
Netto = max(0, węgle - błonnik). Gramy z procentu kcal liczysz na stronie węglowodanów w diecie.
Węglowodany (g) i Błonnik (g). Węglowodany netto pojawi się tutaj.
Węglowodany netto powstają z dwóch liczb z etykiety: odejmujesz błonnik od węgli. Czterdzieści gramów i 12 g błonnika dają 28 g. Pięćdziesiąt minus 8 daje 42 g. Dwadzieścia pięć minus 6 daje 19 g. Trzydzieści minus 30 ląduje na 0 g, bo kod nie pokazuje liczby ujemnej.
Sześćdziesiąt minus 15 to 45 g. Dwadzieścia minus 4 to 16 g. Trzydzieści pięć minus 20 to 15 g. Czterdzieści pięć minus 10 to 35 g.
Ludzie przychodzą tu po „węgle na ketozę”, a dostają zwykłe odejmowanie. Sąsiednia karta węgli w diecie startuje od kilokalorii i procentu, potem dzieli przez 4. Tam nie ma pola na błonnik. Cukier plus tłuszcz mnoży gramy cukru przez 4 i też błonnika nie rusza. Tu pracujesz na gramach z porcji, nie na procencie doby.
Przełącznik US traktuje wpisy jako uncje i mnoży 28,349523125, potem odejmuje już w gramach. Jeśli obie liczby są w tych samych jednostkach, para 40 i 12 zostaje tym samym odejmowaniem co 40 g i 12 g. Alkohol i alkohole cukrowe nie wchodzą do wzoru. Karta nie zgaduje „netto z opakowania”, gdy wpiszesz tylko jedną masę.
Wpisane 0 błonnika jest zerem i zostawia węgle bez zmian. Puste pole nie podstawia zera. Gdy błonnik jest większy od węgli, wynik to 0 g, nie minus. Etykieta US bywa tak liczona, ale ta strona nie wczytuje kodu kreskowego. Wpisujesz obie liczby sam.
Traktuj 28 g jak zadanie z etykiety na zajęciach, nie jak plan keto i nie jak rozpoznanie. Wpisz 40 i 12, kliknij Oblicz, sprawdź 28 g. Potem 30 i 30, żeby zobaczyć podłogę w zerze.
netto = max(0, węgle - błonnik)
Procent TDEE na węgle jest na innej karcie. Tu odejmujesz błonnik.
Z tej samej porcji odejmujesz błonnik od węglowodanów i stawiasz podłogę w zerze. 40 g minus 12 g daje 28 g netto.
28 g
40 g węgli minus 12 g błonnika daje 28 g netto.
42 g
50 minus 8 daje 42 g netto.
0 g
30 minus 30 daje 0 g, bo wynik nie idzie pod zero.
19 g
25 minus 6 daje 19 g netto.
45 g
60 minus 15 daje 45 g netto.
16 g
20 minus 4 daje 16 g netto.
15 g
35 minus 20 daje 15 g netto.
35 g
45 minus 10 daje 35 g netto.
28 g netto, bo 40 minus 12. Przy 50 g i 8 g błonnika jest 42 g.
Przy 30 g i 30 g wynik to 0 g. Wzór stawia podłogę w zerze, więc nie zobaczysz minus.
Nie. Procent doby przez 4 jest na węglowodanach w diecie. Tu odejmujesz błonnik od gramów z porcji.
Nie. Wpisane 0 zostawia węgle bez zmian. Puste pole nie podstawia zera i nie odejmuje.
19 g oraz 45 g. Te same odejmowania co na przykładach karty.
Nie, jeśli obie liczby odpowiadają tym samym 40 g i 12 g. Przełącznik mnoży 28,349523125 i odejmuje w gramach.
Nie. Wzór zna tylko węgle i błonnik. Innych odejmowań z etykiety tu nie ma.
Cukier plus tłuszcz mnoży gramy przez 4 i 9. Tu odejmujesz błonnik, bez kilokalorii.
16 g oraz 15 g. 45 minus 10 daje 35 g. Zawsze węgle minus błonnik.
To odejmowanie z etykiety na kartce. Karta nie układa jadłospisu i nie stawia rozpoznania.