Kalkulator wagi idealnej

Lorentz bierze sam wzrost i płeć. U mężczyzny odejmujesz 100, potem jeszcze (wzrost minus 150) podzielone przez 4. U kobiety ten sam nawias dzielisz przez 2. Wynik zaokrąglamy do 0,1 kg. Sto siedemdziesiąt pięć centymetrów u mężczyzny daje 68,8 kg, bo 75 minus 6,25. Sto sześćdziesiąt pięć centymetrów u kobiety daje 57,5 kg. Sto osiemdziesiąt centymetrów u mężczyzny to 72,5 kg.

Ludzie szukają „idealnej wagi” jak celu na wadze łazienkowej. Wzór powstał jako szkic historyczny, nie jako zlecenie z poradni. Dwie osoby o tym samym wzroście i płci dostaną tę samą liczbę, choć różnią się wiekiem, treningiem i procentem tłuszczu. Devine jest inną linią na innym adresie. Tu nie mieszamy dwóch starych tabel w jednej karcie.

Masa aktualna, wiek i aktywność są opcjonalne. Aktualna masa pokazuje deltę względem Lorentza i BMI z tej masy. Wiek i PAL, gdy uzupełnisz je razem z płcią, dokładają szkic Mifflina i TDEE. Sam Lorentz i tak zależy tylko od centymetrów i wyboru mężczyzna albo kobieta. Możesz kliknąć Oblicz z pustym blokiem kontekstu i dostać same kilogramy ze wzoru.

Przełącznik US przelicza cale i funty stałymi 2,54 i 0,453592. Funty dotyczą masy aktualnej. Jeśli przeliczysz 170 cm przez 2,54 i wpiszesz te cale u kobiety, Lorentz zostaje 60,0 kg. Inna liczba cali to już inny wzrost, więc inna masa ze wzoru.

BMI na sąsiedniej stronie kategoryzuje masę, którą naprawdę masz. Lorentz proponuje jedną masę z samego wzrostu. FFMI potrzebuje procentu tłuszczu i opisuje gęstość beztłuszczową. Navy szacuje ten procent z obwodów. Trzy różne szkice, jeden wzrost, żadne z nich nie jest „jedyną prawdziwą wagą”.

Kolejne punkty na linii wzoru: kobieta 160 cm to 55,0 kg, mężczyzna 185 cm to 76,3 kg, kobieta 155 cm to 52,5 kg, mężczyzna 190 cm to 80,0 kg. Wpisz wzrost, wybierz płeć i kliknij Oblicz. Traktuj 68,8 kg jak wynik szkolnego wzoru, nie jak nakaz schudnięcia.