Przykład 1
Δp = 10 kg·m/s, Δt = 0,1 s -> F = 100 N.
Siła ze zmiany pędu
Wpisz Δp [kg·m/s] i Δt [s]. Karta liczy F = Δp/Δt: 10 kg·m/s i 0,1 s to 100 N, a 1000 kg·m/s i 2 s to 500 N. 80 kg·m/s i 0,08 s to 1000 N. Zero sekund nie dzieli.
Impuls: J = F·Δt. Pęd: p = m·v.
Wynik
Zmiana pędu Δp (kg·m/s) i Czas Δt (s). Wynik pojawi się tutaj.
Jak to działa
Średnia siła ze zmiany pędu to F = Δp / Δt. Przy 10 kg·m/s i 0,1 s wychodzi 100 N. Przy 2 kg·m/s i 0,02 s znowu 100 N: ten sam iloraz. Przy 1000 kg·m/s i 2 s wychodzi 500 N. Ten sam Δp w dłuższym Δt to mniejsza siła. 80 kg·m/s w 0,08 s to 1000 N.
Formularz ma dwa pola: Δp w kg·m/s i Δt w sekundach. Wynik jest w niutonach. Obok karta pokazuje J = Δp, bo impuls równa się zmianie pędu. Przecinek i kropka oznaczają to samo Δt: 0,1 i 0.1.
Δp i Δt muszą być dodatnie. Δt = 0 nie dzieli. Oba pola muszą mieć liczbę, zanim pojawi się 100 N. To siła średnia na przedziale Δt, nie chwilowa z wykresu.
J = F Δt jest obok: para do tego wzoru. Tu z Δp i Δt liczysz F. Tam z F i Δt liczysz J. p = m v to pęd w chwili, nie zmiana przez czas.
F = m a bierze przyspieszenie wprost. Tu nie wpisujesz m ani a, tylko Δp i Δt. Jednostka ta sama: niuton. 240 kg·m/s w 0,4 s to 600 N. 5 kg·m/s w 1 s to 5 N.
Wpisz 10 i 0,1, kliknij Oblicz i sprawdź 100 N. Symbol w nagłówku nie hamuje. Traktuj wynik jak średnią na tych 0,1 s.
Jak korzystać
- W pierwszym polu podaj Δp w kg·m/s, na przykład 10. To zmiana pędu, nie p = m v w jednej chwili.
- W drugim polu podaj Δt w sekundach, na przykład 0,1. Zero nie przejdzie, bo dzielisz przez Δt.
- Kliknij Oblicz. Karta dzieli Δp przez Δt. 10 i 0,1 dają 100 N. Obok stoi J = Δp.
- Δp i Δt muszą być dodatnie. Oba pola muszą mieć liczbę.
- Do J = F·Δt otwórz impuls. Pęd w chwili jest na p = m·v. Tu zostaje F z Δp.
Wzór
F = Δp / Δt
Δp > 0, Δt > 0. Jednostka F: niuton. J = Δp.
F, Δp i Δt impulsu
Siła ze zmiany pędu tu to F = Δp/Δt. 10 kg·m/s w 0,1 s to 100 N. 1000 kg·m/s w 2 s to 500 N. J = Δp obok.
- F
- Siła średnia [N]. 10 / 0,1 = 100 N. Nie chwilowe F z F = m a.
- Δp
- Zmiana pędu [kg·m/s]. 10 albo 1000. Impuls J ma tę samą wartość.
- Δt
- Czas zmiany [s]. 0,1 s albo 2 s. Δt musi być dodatnie.
Przykłady z życia
Przykład 2
Δp = 50 kg·m/s, Δt = 0,5 s -> F = 100 N.
Przykład 3
Δp = 2 kg·m/s, Δt = 0,02 s -> F = 100 N.
Przykład 4
Δp = 1000 kg·m/s, Δt = 2 s -> F = 500 N.
Przykład 5
Δp = 5 kg·m/s, Δt = 1 s -> F = 5 N.
Przykład 6
Δp = 80 kg·m/s, Δt = 0,08 s -> F = 1000 N.
Przykład 7
Δp = 20 kg·m/s, Δt = 0,2 s -> F = 100 N.
Przykład 8
Δp = 240 kg·m/s, Δt = 0,4 s -> F = 600 N.
Propozycje użycia
- Liczysz 100 N z 10 kg·m/s w 0,1 s.
- Porównujesz 500 N z 1000 kg·m/s w 2 s.
Najczęściej zadawane pytania
Ile F przy 10 kg·m/s i 0,1 s?
Siła średnia wynosi 100 N. Iloraz 10 / 0,1. Przy 2 kg·m/s i 0,02 s też 100 N: to samo Δp/Δt.
Jakie jednostki wpisywać?
Zmianę pędu Δp [kg·m/s], czas Δt [s]. Wynik F [N]. Obok karta pokazuje impuls J = Δp.
Co przy Δt = 0?
Karta nie podzieli. Δt musi być dodatnie. Oba pola potrzebują liczby.
Czym to się różni od J = F·Δt?
Para. Tu z Δp i Δt liczysz F. Tam z F i Δt liczysz J. J = Δp, ta sama liczba w innych polach.
Czym to się różni od p = m·v?
Tam pęd w chwili, m i v. Tu zmiana pędu przez czas, siła średnia, bez masy w polu.
Ile przy 1000 kg·m/s i 2 s?
Siła wynosi 500 N. Przy 80 kg·m/s i 0,08 s wychodzi 1000 N. Krótszy Δt przy podobnym Δp winduje F.
Czy przecinek w 0,1 s działa?
Tak. 0,1 i 0.1 oznaczają to samo Δt [s].
Ile przy 240 kg·m/s i 0,4 s?
Siła wynosi 600 N. Przy 5 kg·m/s i 1 s wychodzi 5 N. Ten sam wzór, inna skala.
Czy F = m·a to to samo?
Ta sama jednostka F [N]. Tam wpisujesz m i a. Tu Δp i Δt. Inne pola, średnia na odcinku czasu.
Czy to siła chwilowa?
Nie. To średnia na Δt z pola. Krótszy Δt przy tym samym Δp daje większe F.