Przykład 1
F = 500 N, v = 20 m/s -> P = 10000 W.
Podaj siłę F [N] wzdłuż ruchu i prędkość v [m/s]. Karta liczy moc chwilową P = F·v. 15 000 N przy 25 m/s to 375 000 W, czyli 375 kW. Rower 200 N przy 2 m/s to 400 W.
Siła z tej pary: F = P/v. Średnia z pracy: P = W/t. Praca siły: W = F·s.
Siła F (N) i Prędkość v (m/s). Wynik pojawi się tutaj.
Chwilowa moc mechaniczna to iloczyn siły i prędkości, gdy F idzie wzdłuż v. P = F·v. Niuton razy metr na sekundę to wat. Gdy w zadaniu siła jest pod kątem, pojawia się cos φ. Tu φ = 0, pełny iloczyn. Elektryczne P = U·I też jest w watach, ale dane są inne: tam wolty i ampery.
Auto: F = 15 000 N, v = 25 m/s (90 km/h). P = 375 000 W = 375 kW. Taka skala to mocne auto na prostej, gdy cała siła idzie w ruch. Rower: 200 N i 2 m/s dają 400 W, nogi na krótkim podjeździe. Unoszenie 1 kg ze stałą 1 m/s: F ≈ 9,81 N, P ≈ 9,81 W.
Dwa razy szybciej przy tej samej F to dwa razy więcej watów. 500 N i 20 m/s to 10 000 W = 10 kW. 1000 N i 10 m/s to też 10 000 W: ten sam iloczyn, inny podział. 800 N przy 5 m/s to 4000 W. 3000 N przy 15 m/s to 45 kW.
Pole chce m/s, nie km/h. 90 km/h = 25 m/s. Jeśli wpiszesz 90 jako v przy F = 15 000 N, wyjdzie 1,35 MW, o czynnik 3,6 za dużo. F i v muszą być dodatnie: model „coś ciągnie i jedzie”. Wynik jest w watach, obok kilowaty gdy liczba jest duża.
To moc przy tej F i tej v, nie średnia z całego odcinka. Średnią z energii i czasu liczysz jako P = W/t. Gdy z tabliczki znasz kW i prędkość, a chcesz siłę, idziesz na F = P/v. Adres tamtej strony zostaje moc-silnika-fv.
Wykres P(v) przy stałym F jest prostą. W aucie opór powietrza rośnie z v², więc prawdziwa F też rośnie. Tu trzymasz jedną F, jak w zadaniu szkolnym. Przecinek i kropka w 9,81 działają tak samo.
P = F·v
F > 0, v > 0. Kąt 0°. Jednostka P: wat.
Moc chwilowa przy kącie 0°: P = F·v. Auto 15000 N przy 25 m/s to 375000 W, czyli 375 kW; rower 200 N przy 2 m/s to 400 W.
F = 500 N, v = 20 m/s -> P = 10000 W.
F = 1000 N, v = 10 m/s -> P = 10000 W.
F = 200 N, v = 2 m/s -> P = 400 W.
F = 15000 N, v = 25 m/s -> P = 375000 W.
F = 50 N, v = 1 m/s -> P = 50 W.
F = 800 N, v = 5 m/s -> P = 4000 W.
F = 9,81 N, v = 1 m/s -> P ≈ 9,81 W.
F = 3000 N, v = 15 m/s -> P = 45000 W.
Moc wynosi 375 000 W, czyli 375 kW. Iloczyn siły i prędkości, rząd samochodu na autostradzie, nie roweru.
Wychodzi 400 W. To rząd kolarza: dwieście niutonów oporu przy dwóch metrach na sekundę.
Siłę F [N], prędkość v [m/s]. Wynik P [W]; 1000 W to 1 kW.
Tak. Wzór P = F·v bierze składową siły w kierunku v. Siła prostopadła do prędkości nie wykonuje tej pracy.
Tu moc chwilowa z F i v. Tam średnia z pracy i czasu. 400 W przez 10 s to 4000 J na karcie W = P·t.
Na stronie siły z mocy silnika. Tutaj niewiadomą jest P, tam F.
Tak. Stoisz, więc iloczyn F·v znika. Oba pola i tak potrzebują liczby, zanim karta policzy.
Tak. 2,5 i 2.5 to ta sama prędkość.
Moc wynosi 10 000 W, czyli 10 kW. Tysiąc niutonów przy dziesięciu metrach na sekundę.
Na stronie pracy siły. Tam droga zamiast prędkości. Tutaj zostaje P = F·v.