Przykład 1
q1 = 1e-6, q2 = -2e-6, r = 0,1 m.
Wpisz q₁ [C], q₂ [C] i r [m]. Kalkulator liczy F = k q₁ q₂ / r²: 1e-6 C i −2e-6 C w 0,1 m to około 1,8 N, a dwa +1e-6 C w 0,05 m to około 3,6 N. Zero metrów nie dzieli.
Pole od ładunku: E = k Q / r². Definicja E: E = F/q.
Ładunek q₁ (C), Ładunek q₂ (C) i Odległość r (m). Wynik pojawi się tutaj.
Siła Coulomba między dwoma ładunkami punktowymi maleje z kwadratem odległości: F = k q1 q2 / r². Stała k = 8,99×10⁹ N·m²/C² jest wbudowana, nie wpisujesz jej. 1 µC i −2 µC w 0,1 m dają około 1,8 N i przyciąganie, bo znaki są różne. Dwa +1 µC w 0,05 m dają około 3,6 N i odpychanie.
Pola chcą kulombów i metrów. Mikrokulomb to 1e-6: wpisz 1e-6, nie 1. Nanokulomb to 1e-9. Odległość r w metrach, więc 10 cm to 0,1. Przecinek, kropka i zapis wykładniczy działają. Wynik jest w niutonach.
r musi być dodatnie. Zero metrów nie dzieli: ładunki nie siedzą w tym samym punkcie. Dwa razy mniejszy r to cztery razy większa F, bo r jest w mianowniku do kwadratu. Te same ładunki w 0,2 m i w 0,4 m różnią się siłą czterokrotnie.
Znak ładunku ustala kierunek. Różne znaki: przyciąganie. Te same: odpychanie. Karta podaje wartość F; zwrot czytasz ze znaków q1 i q2.
E = k Q / r² jest obok: tam natężenie pola od jednego ładunku, tu siła między dwoma. Definicja E = F/q jest jeszcze dalej, gdy masz już F i ładunek próbny.
Ładunek w kulombach możesz wziąć z Q = I·t, jeśli znasz prąd i czas. Tu q1 i q2 są już danymi.
F = k · q1 · q2 / r2
k ~ 8.99e9 N·m2/C2 (stała). r > 0.
Siła Coulomba tu to F = k q₁ q₂ / r². 1e-6 C i −2e-6 C w 0,1 m to około 1,8 N. k = 8,99e9, bez pola.
q1 = 1e-6, q2 = -2e-6, r = 0,1 m.
q1 = q2 = 1e-6 C, r = 0,05 m: odpychanie.
q1 = 5e-9, q2 = -5e-9, r = 0,01 m.
q1 = 2e-6, q2 = -1e-6, r = 1 m.
q1 = 1e-5, q2 = 1e-5, r = 2 m: słabsza sila.
q1 = 100e-9, q2 = -50e-9, r = 0,2 m.
q1 = 1,6e-19, q2 = -1,6e-19, r = 1e-10 m.
q1 = 3e-6, q2 = -4e-6, r = 0,5 m.
q1 = q2 = 5e-7 C, r = 0,15 m.
Te same q, r = 0,2 m vs 0,4 m: F 4 razy mniejsze.
Siła wynosi około 1,80 N, przyciąganie, bo znaki są różne. Iloczyn k × 1e-6 × 2e-6 / 0,01.
Siła wynosi około 3,60 N, odpychanie. Te same znaki i dwa razy mniejszy r niż 0,1 m, więc F rośnie czterokrotnie względem pary 1 µC i 1 µC w 0,1 m.
Ładunki q₁ i q₂ [C], odległość r [m]. Wynik F [N]. 1 µC wpisujesz jako 1e-6, nie jako 1.
Nigdzie. k jest stałe 8,99e9 w tym kalkulatorze. Na stronie pola od ładunku k bywa opcjonalne.
Tu F między dwoma ładunkami. Tam E od jednego Q. E = F/q przy ładunku próbnym, inna strona.
Tak. 0,1 i 0.1 oznaczają to samo r [m]. Wygodniej 0.1 albo 1e-1.
Bo r jest do kwadratu w mianowniku. Połowa odległości daje cztery razy większą siłę przy tych samych q.
Na stronie natężenia pola. Tu F z dwóch ładunków, nie natężenie od jednego Q.
Dzielisz przez r². Dwa ładunki punktowe nie mogą siedzieć w jednym punkcie, karta to odrzuca.
Jako 1e-6. Pole chce kulomby. Wpisane 1 to jeden kulomb, milion razy za dużo na mikro.
Wzór jest szkolny. Jednostki bierzemy z SI; GUM i BIPM opisują miary, nie Twój wynik.
Strona zaktualizowana w 2026.