Przykład 1
I = 0,5 A, R = 100 Ω → U = 50 V.
Podaj dowolne dwa z napięcia, prądu i oporu. Kalkulator uzupełnia trzecie z U = I·R. 0,5 A przez 100 Ω to 50 V. 12 V na 6 Ω to 2 A. 24 V przy 3 A to 8 Ω.
Szukasz oporu z napięcia i prądu: R = U/I. Moc obok: P = U·I.
Dwa z trzech pól: I, R albo U. Wynik pojawi się tutaj.
Prawo Ohma wiąże prąd, opór i napięcie jednym iloczynem: U = I·R. Przy 0,5 A i 100 Ω wynik wynosi 50 V. Przy 1 A i 12 Ω wynik wynosi 12 V, typowa szyna w samochodzie. Przy 2 A i 47 Ω dostajesz 94 V. Przy 10 A i 23 Ω wynik wynosi 230 V, rząd gniazdka, ale to nadal tylko dwie liczby z pól, nie model całej instalacji.
Pierwsze pole to natężenie I w amperach, drugie to opór R w omach. Wynik jest w woltach. Jeśli masz 2,2 kΩ, wpisz 2200, nie 2,2: pole nie zna przedrostka kilo. 20 mA to 0,02 A; przy 1000 Ω wychodzi 20 V, jak w tym przykładzie. Przecinek i kropka oznaczają ten sam prąd, więc 0,5 i 0.5 liczą się tak samo.
Ten kalkulator liczy U z I i R i nie odwraca wzoru. Znasz napięcie i prąd, a szukasz omów? Otwórz stronę R = U/I. Szereg i równolegle też są osobno: tu wpisujesz już jeden R, nie składasz sieci z kilku rezystorów.
Zero amperów kalkulator odrzuca, bo U = 0·R nic nie mówi o obwodzie, a sąsiedni R = U/I przy zerowym prądzie nie istnieje. Zero omów też nie przejdzie: w zeszycie U wyszłoby zero, w realnym przewodzie zawsze zostaje jakiś opór. Ujemne I to kierunek prądu, nie pomyłka jednostki.
Jak masz już U, moc liczysz obok z P = U·I. Przy 50 V i 0,5 A to 25 W. Trójka Ohma jest jedna, tylko niewiadoma się zmienia. I = U/R przy stałych 230 V to inna karta: tam prąd spada, gdy R rośnie. Tu wpisujesz I i R, dostajesz U.
Wpisz 0,5 i 100, kliknij Oblicz i sprawdź 50 V. Potem 3 A i 4 Ω: znowu 12 V, inna para, ta sama szyna. Przełącznik jednostek nie zamienia omów na inną skalę oporu; zostajesz przy amperach, omach i woltach.
U = I · R
Jednostki SI: V, A, Ω. I i R z pól, U na karcie.
Ten kalkulator mnoży prąd przez opór. 0,5 A × 100 Ω = 50 V, pierwsza para z przykładu, nie model całej instalacji.
I = 0,5 A, R = 100 Ω → U = 50 V.
U = 12 V, R = 6 Ω → I = 2 A.
U = 24 V, I = 3 A → R = 8 Ω.
I = 0,02 A, R = 1000 Ω → U = 20 V.
I = 3 A, R = 4 Ω → U = 12 V.
I = 0,1 A, R = 220 Ω → U = 22 V.
I = 5 A, R = 0,5 Ω → U = 2,5 V.
Mały prąd, rezystor szeregowy.
Duży prąd, niski opór.
1 mA przez 10 kΩ → 10 V.
U = 0,5 × 100 = 50 V. 1 A i 12 Ω to 12 V. 10 A i 23 Ω to 230 V. Zawsze I razy R.
Ampery i omy. Wynik w woltach. 2,2 kΩ to 2200 Ω w polu, nie 2,2. 20 mA to 0,02 A.
Kalkulator odrzuca zero amperów. U = 0·R nic nie mówi o obwodzie, a R = U/I przy zerze nie istnieje.
W zeszycie U wyszłoby 0. W realnym obwodzie zawsze jest jakiś opór, więc zero omów tu odrzucamy.
Na stronie oporu z prawa Ohma. Ten kalkulator liczy U, tamta R. Ta sama trójka, inna niewiadoma.
P = U·I na stronie mocy. 50 V i 0,5 A to 25 W. Ta karta kończy się na woltach.
Szereg: suma. Równolegle: iloczyn przez sumę. Osobne strony. Ten kalkulator używa już jeden R.
To I = U/R, nie ta karta. Tu wpisujesz I i R, dostajesz U. Niewiadoma jest po drugiej stronie wzoru.
Tak. 0,5 i 0.5 to ten sam prąd. Kalkulator nie wymaga kropki.
To rząd 230 V, nie model instalacji. Kalkulator mnoży dwie liczby i nie sprawdza bezpiecznika.
Prawo Ohma w tym kalkulatorze: U = I × R albo R = U/I. Jednostki z SI; GUM i BIPM opisują wolt, amper i om.
Strona zaktualizowana w 2026.