Przykład 1
I = 0,5, ω = 10 → E = 25 J.
Wpisz I [kg·m²] i ω [rad/s], albo f [Hz] zamiast ω. Karta liczy Ek = ½Iω²: 0,5 i 10 rad/s to 25 J, a przy f = 2 Hz ta sama I to około 39,5 J, bo ω = 4π.
I z masy i r: I = m·r². Translacja, ten sam dżul: Eₖ = ½mv².
Moment bezwładności I, Prędkość kątowa ω (rad/s) i Częstotliwość f (Hz, opcjonalnie → ω = 2πf). Wynik pojawi się tutaj.
Energia kinetyczna obrotu to Eₖ = ½Iω². Analogia do ½mv² jest prosta: masa przechodzi w I, prędkość liniowa w ω. I = 0,5 kg·m² i ω = 10 rad/s dają Eₖ = 25 J. I = 4 i ω = 1 dają 2 J. I = 2 i ω = 3 dają 9 J.
Pole I jest w kg·m². Pole ω jest w radianach na sekundę, nie w obr/min. Zamiast ω możesz wpisać f w hercach: wtedy karta bierze ω = 2πf i f ma pierwszeństwo. I = 0,5 i f = 2 Hz to ω = 4π ≈ 12,57 rad/s i Eₖ ≈ 39,5 J.
Energia rośnie z kwadratem ω. I = 1 i ω = 5 dają 12,5 J; te same I przy ω = 10 dają 50 J, cztery razy więcej. I = 0,05 i ω = 100 dają 250 J. I = 0,01 i f = 50 Hz to ω = 100π i Eₖ ≈ 493 J.
I punktu liczysz obok, wzorem I = m r². Przykład z karty: m = 2 kg, r = 0,5 m daje I = 0,5, a tu przy ω = 8 wychodzi Eₖ = 16 J. Bryły sztywne (tarcza, walec) mają inne współczynniki; tu I jest już daną.
Wpisz I oraz ω albo f, potem Oblicz. Przykład 0,5 i 10 daje 25 J. Przecinek w 0,5 działa. ω i f naraz: karta słucha f. Moment pędu L = Iω jest inną wielkością, kilogram razy metr kwadratowy na sekundę, nie dżul.
Translacyjne ½mv² stoi na energii kinetycznej. Ten sam dżul, inny ruch. Moment siły M = F r sinα skręca, ale nie jest tą energią. ω = 2π/T, gdy znasz okres, liczysz na prędkości kątowej i wklejasz tutaj.
Ek = ½Iω2
ω = 2πf (gdy podasz f)
Obrót: Ek = ½Iω². I = 0,5 kg·m² i ω = 10 rad/s dają 25 J. Przy f = 2 Hz ta sama I to około 39,5 J, bo ω = 4π.
I = 0,5, ω = 10 → E = 25 J.
I = 0,5, f = 2 Hz → ω = 4π.
I = 2 kg·m², ω = 3.
I = 0,05 kg·m², ω = 100.
I = 0,01 kg·m², f = 50.
I = 10 kg·m², ω = 2.
I = 4 kg·m², ω = 1 → E = 2 J.
Najpierw I z m=2, r=0,5; tu I=0,5, ω=8.
I = 1, ω = 5 vs 10: E ×4.
Energia wynosi 25 J. Liczysz ½ × 0,5 × 100. Przy I = 2 i ω = 3 wychodzi 9 J. Przy I = 4 i ω = 1 wychodzi 2 J.
Najpierw ω = 4π, około 12,57 rad/s, więc Ek około 39,5 J. Wpisane f wygrywa z pustym albo wpisanym ω.
Nie. Pole chce radiany na sekundę. Jeden obrót na sekundę to f = 1 Hz i ω = 2π, około 6,28 rad/s, nie 60 w polu ω.
Dla punktu I = m r² na stronie momentu bezwładności. Masa 2 kg i r = 0,5 m dają I = 0,5; tu przy ω = 8 rad/s to 16 J.
Bo ω jest do kwadratu. Przy I = 1 kg·m² i ω = 5 rad/s masz 12,5 J; przy ω = 10 rad/s masz 50 J.
Nie. L jest momentem pędu, w kg·m²/s. Ek jest w dżulach. Te same I i ω, dwa wzory i dwie karty.
Tak. 0,5 i 0.5 oznaczają to samo I [kg·m²].
Energia wynosi 250 J. Przy I = 10 i ω = 2 wychodzi 20 J. Duże ω winduje Ek mocniej niż I.
Tu ω = 100π, około 314 rad/s, więc Ek około 493 J. Sieć 50 Hz przy małym I i tak daje setki dżuli.
Tu obrót: I i ω. Tam translacja: m i v. Jednostka ta sama, dżul, inne pola.