Kalkulator pola powierzchni kuli

Wprowadź promień r (r > 0). Wynik to pole powierzchni sfery S = 4πr² — skóra kuli, równa czterem polom wielkiego koła πr², nie objętość wnętrza. Przy r = 10 otrzymujesz około 1256,64 w jednostkach kwadratowych. Równoważnie S = πd² przy średnicy d = 2r. Objętość (4/3)πr³ jest na osobnej stronie.

Dane

Promień

Wynik

Wprowadź promień r (cm). Pole powierzchni pojawi się tutaj.

S = 4πr². Objętość jest na stronie kalkulatora objętości kuli. Dysk na kalkulatorze pola koła.

Jak to działa?

Jak liczy się S przy r = 10
r10
r²100
4πr²400π
S≈ 1256,64

Pole powierzchni kuli, oznaczane S (często też P lub A), jest miarą „skóry” sfery — powierzchni bez wnętrza. Klasyczny wzór S = 4πr² mówi, że ta skóra równa się czterem polom wielkiego koła o tym samym promieniu r. Wielkie koło to przekrój przez środek; jego pole wynosi πr², więc 4·πr² = 4πr². Kalkulator na tej stronie przyjmuje dodatni promień i zwraca S w cm² albo in² według etykiety przełącznika jednostek.

Kalkulator korzysta z liczby, którą wprowadzasz w polu Promień r. Liczy S = 4 × π × r² ze stałą π wbudowaną w przeglądarkę i pokazuje dwa miejsca po przecinku. Dla r = 10 wynik wynosi około 1256,64. Dla r = 5 wynik spada czterokrotnie do około 314,16, bo r stoi pod kwadratem. Przecinek i kropka w polu są równoważne.

Dziedzina to r > 0. Zero i wartości ujemne nie opisują promienia rzeczywistej kuli; puste pole jest błędem, nie powierzchnią 0. Objętość V = (4/3)πr³ liczy osobna strona — przy r = 10 wnętrze ≈ 4188,79, a nie 1256,64. Pole boczne walca 2πrh wymaga wysokości; kula w tym wzorze ma jeden parametr r. Średnicę d = 2r trzeba wcześniej podzielić przez dwa: średnica 10 to r = 5.

Historycznie Archimedes w traktacie O kuli i walcu (On the Sphere and Cylinder, ok. III w. p.n.e.) udowodnił, że pole powierzchni kuli równa się polu bocznemu walca opisanego na tej kuli. Walec o promieniu r i wysokości równej średnicy 2r ma płaszcz 2πr·2r = 4πr². Metoda wyczerpywania (exhaustion) porównuje bryły i powierzchnie bez nowożytnej algebry; wynik jest tym samym wzorem, który liczy ten kalkulator. Podstawą jest ten klasyczny wynik i standardowe kompendia.

Przykłady liczbowe na stronie: r = 10 → S ≈ 1256,64; r = 1 → S ≈ 12,57; r = 5 → S ≈ 314,16; r = 2 → S ≈ 50,27; r = 3 → S ≈ 113,10; r = 4 → S ≈ 201,06; r = 6 → S ≈ 452,39; r = 8 → S ≈ 804,25. Przy r = 3 cyfry 113,10 pojawiają się też w objętości kuli — zbieg dwóch wzorów, nie tożsamość jednostek. Panel wyniku pokazuje r, r², wartość 4πr² oraz wielkie koło πr² jako jedną czwartą skóry.

Wzór

S = 4 × π × r², gdzie r jest promieniem kuli.

Symbol S to pole powierzchni (skóra). Symbol r to odległość od środka do sfery. Stała π pochodzi z geometrii koła. Wyprowadzenie Archimedesa: pole boczne walca opisanego 2πr·2r = 4πr².

Model matematyczny: wzór Archimedesa na pole powierzchni kuli (O kuli i walcu / On the Sphere and Cylinder).

Teoria, Archimedes i jednostki

Definicja

Pole powierzchni kuli (sfery jako powierzchni bryły kulistej) o promieniu r wynosi S = 4πr². Równoważnie S = 4·A_koła, gdzie A_koła = πr² jest polem wielkiego koła — przekroju przez środek. Symbol S (albo P w niektórych podręcznikach polskich) oznacza miarę powierzchni w jednostkach długości do kwadratu. Kalkulator na tej stronie przyjmuje r > 0 z pola formularza i zwraca S zgodnie z tą definicją, używając stałej π.

Kula jako bryła to punkty w odległości co najwyżej r od środka; sfera to brzeg (odległość dokładnie r). Pole powierzchni dotyczy sfery; wynik klasyczny to 4πr².

Kontekst historyczny i pojęciowy

Archimedes w traktacie O kuli i walcu (Περὶ σφαίρας καὶ κυλίνδρου, On the Sphere and Cylinder) udowodnił, że pole powierzchni kuli równa się polu bocznemu walca opisanego na tej kuli. Walec opisany ma promień podstawy r i wysokość równą średnicy 2r; jego płaszcz to prostokąt o bokach 2πr i 2r, stąd 4πr². Archimedes użył metody wyczerpywania: porównywał powierzchnie i objętości przez wpisywanie i opisywanie figur, bez nowożytnego rachunku całkowego.

Ten sam traktat zawiera też V = (4/3)πr³ oraz stosunek kuli do walca opisanego 2:3. Na CalcBoxer objętość jest osobną stroną; tutaj wyłącznie S = 4πr².

Własności formalne

Dziedzina: r > 0. Funkcja S(r) = 4πr² jest ściśle rosnąca i ciągła na (0, ∞). Homogeniczność: przy skalowaniu długości przez λ > 0 powierzchnia skaluje się jak λ². Stąd połowa promienia ćwiartuje skórę (przy r = 10 i r = 5: 1256,64 kontra 314,16), podczas gdy objętość spadłaby ośmiokrotnie.

Tożsamości: S = 4πr² = πd² przy d = 2r; r = √(S/(4π)); wielkie koło A = S/4. Stosunek objętości do powierzchni wynosi V/S = r/3 dla r > 0 — fakt geometryczny, nie osobny wynik tego formularza.

Pełne wyprowadzenie i wynik Archimedesa

Krok 1 (wielkie koło). Przekrój kuli płaszczyzną przez środek daje koło o polu πr².

Krok 2 (cztery koła). Definicja szkolna i klasyczna: S = 4πr² oznacza cztery takie koła.

Krok 3 (walec opisany, Archimedes). Weź walec o promieniu r i wysokości 2r, w którym kula jest wpisana (dotyka podstaw w biegunach i płaszcza w równiku). Pole boczne walca wynosi 2πr·2r = 4πr². Archimedes wykazał równość tego płaszcza z powierzchnią kuli.

Krok 4 (związek z objętością). Różniczkując V = (4/3)πr³ względem r otrzymuje się dV/dr = 4πr² = S — „warstwa” przyrostu objętości ma miarę powierzchni. To nowoczesne spojrzenie; Archimedes dowodził geometrycznie bez pochodnych.

Przypadki szczególne

Dla r = 1 (sfera jednostkowa) S = 4π ≈ 12,566371…. Dla d = 1 (średnica jednostkowa) r = 1/2 i S = π ≈ 3,141593…. Przybliżenie szkolne 4·3,14·r² jest użyteczne ręcznie, lecz nie zastępuje π w tym kalkulatorze.

Gdy r → 0, S → 0. Elipsoida ogólna nie ma postaci 4πr². Półsfera to 2πr² plus ewentualnie podstawa πr²; ten formularz liczy pełną sferę 4πr².

Uwagi numeryczne i obliczeniowe

W przeglądarce używana jest wbudowana stała π. Mnożenie 4·π·r·r jest stabilne dla typowych r. Wynik ma dwa miejsca po przecinku.

Wejście niedodatnie jest odrzucane. Przecinek i kropka są równoważne. Kalkulator nie zgaduje średnicy — wprowadź r = d/2. Przełącznik jednostek tylko zmienia etykietę jednostki kwadratowej.

Przy r = 10 wynik S ≈ 1256,64 (przy pełnej dokładności π i dwóch miejscach po przecinku). Przy r = 1: S ≈ 12,57. Przy r = 5: S ≈ 314,16 — dokładnie ćwierć wartości dla r = 10, bo powierzchnia skaluje się jak r². Panel pokazuje też r², czynnik 4π oraz wielkie koło πr² = S/4, żeby związek „cztery koła” był widoczny obok wyniku.

Objętość kuli V = (4/3)πr³ jest osobnym modelem na osobnej stronie. Ten formularz nie liczy V, nie maluje grubości farby i nie zamienia średnicy na promień automatycznie. Jeśli znasz średnicę d, wprowadź r = d/2. Przełącznik jednostek zmienia tylko etykietę cm² / in² — nie przelicza wpisanej liczby.

Archimedes porównał też kulę z walcem opisanym: przy wysokości walca 2r pole boczne 2πr·2r = 4πr² zgadza się z S. Stąd sąsiad „pole boczne walca” przy h = 2r daje tę samą liczbę, ale inną figurę. Nie myl powierzchni z objętością ani z polem koła πr².

Pojęcia pokrewne i źródła

Pokrewne modele: objętość kuli (4/3)πr³, pole koła πr², obwód 2πr, pole boczne walca 2πrh. Przy malowaniu S to dolne oszacowanie geometryczne — chropowatość i grubość powłoki leżą poza modelem.

Źródła: Archimedes, On the Sphere and Cylinder (Heath); MathWorld — Sphere; Wikipedia — Sphere / Kula; Wikipedia — On the Sphere and Cylinder; NIST DLMF (π). Kalkulator nie zastępuje kursu geometrii ani historii matematyki.

W praktyce szkolnej najpierw upewnij się, że r jest promieniem, potem policz 4πr². Przybliżenie 3,14·4·r² jest tylko przybliżeniem do rachunku ręcznego — ta strona używa pełnej dokładności π. Narzędzie edukacyjne.

Jak korzystać

  1. Wprowadź dodatni promień r, na przykład 10. Użyj przecinka albo kropki.
  2. Kliknij Oblicz albo poczekaj na wynik na żywo. r = 10 daje około 1256,64.
  3. Sprawdź panel: S, r, r², 4πr², wielkie koło πr² oraz diagram kuli.
  4. Jeśli znasz średnicę, podziel przez dwa przed wprowadzeniem r.
  5. Objętości szukaj na stronie objętości kuli. Farba to ta liczba; grubość warstw jest poza wzorem.

Słownik symboli

S = 4πr². Przy r = 10 powierzchnia ≈ 1256,64. Dziedzina: r > 0. To nie objętość.

S
Pole powierzchni 4πr². r = 10 → ≈ 1256,64. r = 1 → ≈ 12,57.
r
Promień od środka do sfery. Wejście formularza. Połowa r ćwiartuje S.
r²
Kwadrat promienia w kroku S = 4π·r². Przy r = 10 jest 100.
π
Stała matematyczna, w przeglądarce dostępna z pełną dokładnością zmiennoprzecinkową. Cztery wielkie koła πr² składają S.

Przykłady

Przykład 1

  • Promień: 10

≈ 1256,64

Ile wynosi pole powierzchni kuli przy r = 10? ≈ 1256,64.

Przykład 2

  • Promień: 1

≈ 12,57

Ile wynosi S przy r = 1? ≈ 12,57.

Przykład 3

  • Promień: 5

≈ 314,16

Ile wynosi S przy r = 5? ≈ 314,16.

Przykład 4

  • Promień: 2

≈ 50,27

Ile wynosi S przy r = 2? ≈ 50,27.

Przykład 5

  • Promień: 3

≈ 113,10

Ile wynosi S przy r = 3? ≈ 113,10.

Przykład 6

  • Promień: 4

≈ 201,06

Ile wynosi S przy r = 4? ≈ 201,06.

Przykład 7

  • Promień: 6

≈ 452,39

Ile wynosi S przy r = 6? ≈ 452,39.

Przykład 8

  • Promień: 8

≈ 804,25

Ile wynosi S przy r = 8? ≈ 804,25.

Powiązane kalkulatory

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór na pole powierzchni kuli?

S = 4πr², gdzie r jest promieniem. To cztery pola wielkiego koła πr². Przy r = 10 cm wynik wynosi około 1256,64 cm². Objętość (4/3)πr³ jest na osobnej stronie.

Czy to kalkulator objętości kuli?

Nie. Tutaj liczone jest pole powierzchni S = 4πr² (skóra). Objętość to (4/3)πr³. Przy r = 10 powierzchnia ≈ 1256,64, a objętość ≈ 4188,79 — inne jednostki i inny wzór.

Ile wynosi pole przy r = 10?

S = 4π·10² ≈ 1256,64 w jednostkach kwadratowych (cm² albo in² według etykiety). To pierwszy przykład na stronie i wynik po „Wypełnij ten przykład”.

Dlaczego r = 5 daje 314,16, tyle co pole koła przy r = 10?

Bo 4π·25 = 100π, a pole koła πr² przy r = 10 też wynosi 100π. To zbieg liczb przy różnych kształtach: tu sfera o r = 5, tam dysk o r = 10.

Czy mogę wprowadzić średnicę zamiast promienia?

Formularz przyjmuje promień r. Jeśli znasz średnicę d, wprowadź r = d/2. Średnica 10 to r = 5 i S ≈ 314,16; wprowadzenie 10 jako r daje ≈ 1256,64.

Dlaczego dziedzina wymaga r > 0?

Promień opisuje rzeczywistą kulę tylko dla wartości dodatnich. Zero nie daje powierzchni; wartość ujemna nie jest długością. Puste pole to błąd, nie wynik 0.

Czy ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony wpływają na wynik?

Nie. Przełącznik jednostek zmienia etykietę cm² albo in², ale nie mnoży wprowadzonej liczby. Wprowadź r w tej samej jednostce długości, w której chcesz czytać wynik.

Co udowodnił Archimedes o powierzchni kuli?

W traktacie O kuli i walcu (On the Sphere and Cylinder) Archimedes wykazał, że pole powierzchni kuli równa się polu bocznemu walca opisanego na tej kuli: wysokość 2r i obwód 2πr dają 2πr·2r = 4πr².

Czy π jest równe 22/7?

Nie jako dokładna wartość. Kalkulator korzysta ze wbudowanej stałej π przeglądarki. Przy r = 1 wynik wynosi około 12,57 po dwóch miejscach.

Do czego służy ta liczba przy malowaniu kuli?

Wynik to pole do pokrycia. Grubość farby, liczba warstw i odpady są poza wzorem S = 4πr². Tu tylko geometria skóry.

Jak obliczyć pole powierzchni kuli?

Użyj wzoru S = 4πr²: pomnóż cztery pola wielkiego koła πr². Przy r = 10: 4π·100 ≈ 1256,64. Ze średnicy: S = πd² przy d = 2r.

Ile wynosi pole powierzchni przy r = 7?

Około 615,75, bo 4π·49 = 196π ≈ 615,75. Wprowadź r = 7; wynik jest zaokrąglany do dwóch miejsc po przecinku.

Czy kalkulator liczy objętość albo półkulę?

Nie. Tu tylko pełna sfera S = 4πr². Objętość (4/3)πr³ i powierzchnia półkuli (2πr² plus ewentualnie πr² podstawy) są poza tą kartą.

Jak z pola S odzyskać promień?

r = √(S/(4π)). Przy S ≈ 1256,64: S/(4π) ≈ 100, więc r ≈ 10. Formularz przyjmuje r i zwraca S, nie odwrotnie.

Ile farby na kulisty zbiornik o średnicy 6 m?

Średnica 6 m oznacza r = 3 m, więc S = 4π·9 = 36π ≈ 113,10 m². To samo S = πd². Grubość warstw i odpady leżą poza wzorem.

Przy r = 10 cm pole S = 4πr² ≈ 1256,64 cm². Wielkie koło z tego r to ≈ 314,16 cm². Objętość liczysz na stronie objętości kuli.

Źródła wiedzy

Wzór S = 4πr², wynik Archimedesa i nota historyczna poniżej pochodzą z uznanych źródeł.

Strona zaktualizowana 2 listopada 2026.