Przykład 1
- x = 1000
3
Ile wynosi log₁₀(1000)? 3.
Wprowadź x większe od zera. Logarytm dziesiętny (log₁₀, common logarithm) pyta, do której potęgi podnieść 10, żeby dostać x. log₁₀(1000) = 3, bo 10³ = 1000. log₁₀(100) = 2. log₁₀(10) = 1. log₁₀(1) = 0. Strona nie liczy ln ani log₂ — tylko podstawę 10.
Wprowadź x większe od zera.
Podstawa jest zawsze 10. Inną podstawę, w tym e, liczysz na kalkulatorze logarytmu albo na logarytmie naturalnym. Przy x ≤ 0 wynik w liczbach rzeczywistych nie istnieje — kalkulator zgłasza błąd zamiast wymyślać liczbę.
Logarytm dziesiętny, zapisany log₁₀(x), lg(x) albo czasem po prostu log(x), gdy z kontekstu widać podstawę 10, jest funkcją odwrotną do potęgi o podstawie dziesięć. Definicja brzmi: y = log₁₀(x) wtedy i tylko wtedy, gdy 10^y = x, przy x > 0. Dlatego log₁₀(1000) = 3, log₁₀(100) = 2, log₁₀(10) = 1, log₁₀(1) = 0 oraz log₁₀(0,01) = −2. Minus w wyniku oznacza, że x jest dodatnim ułamkiem mniejszym niż 1, a nie że x jest ujemne.
Zmiana bazy łączy log₁₀ z logarytmem naturalnym. Niech y = log₁₀(x), więc 10^y = x. Po obu stronach bierzesz ln: y·ln(10) = ln(x), stąd y = ln(x)/ln(10). Stała ln(10) ≈ 2,302585. Ta sama tożsamość daje ln(x) = log₁₀(x)·ln(10) oraz log₂(x) = log₁₀(x)/log₁₀(2). NIST DLMF §4.1–4.6 zbiera te relacje jako standard współczesnej analizy.
Kalkulator korzysta z liczby x, którą wprowadzasz w polu „Wartość x”. Kalkulator oblicza log₁₀(x) i równolegle pokazuje ln(x)/ln(10), ln(x), log₂(x), charakterystykę ⌊y⌋, mantysę y − ⌊y⌋ oraz kontrolę 10^y. Dla x = 1000 wynik wynosi 3. Przecinek i kropka w polu są równoważne.
Charakterystyka i mantysa należą do historii tablic logarytmicznych. Henry Briggs (1561–1630) spopularyzował logarytmy o podstawie 10; w tablicach podawano zwykle mantysę z przedziału [0, 1), a rząd wielkości odczytywano z charakterystyki. Dziś kalkulator zwraca pełne y, ale panel nadal rozdziela obie części, żeby widać było związek z zapisem naukowym x = m·10^c.
Pochodna (log₁₀ x)′ = 1/(x ln 10) dla x > 0 wynika z łańcucha d(ln x)/dx = 1/x i ze zmiany bazy. Rząd wielkości liczby dodatniej to w przybliżeniu 10^⌊log₁₀(x)⌋. W chemii pH, w akustyce decybele i w sejsmologii skala Richtera korzystają z tej samej skali dziesiętnej — ten kalkulator liczy jednak samo log₁₀(x), bez chemii ani dźwięku.
Dziedzina rzeczywista wymaga x > 0. Zero i liczby ujemne nie mają rzeczywistego logarytmu; kalkulator zgłasza błąd zamiast pokazywać NaN albo mylące zero. Dowolną podstawę wprowadzasz na stronie logarytmu; podstawę e liczysz na logarytmie naturalnym. Tu dziesiątka jest wszyta w wzór i nie ma drugiego pola.
y = log₁₀(x), gdzie x > 0 i 10y = x.
Zmiana bazy: log₁₀(x) = ln(x) / ln(10). Symbol x to wprowadzony argument (pole „Wartość x”). Symbol y to wykładnik dziesiątki. Stała ln(10) ≈ 2,302585. Obliczenie: log₁₀(x), z kontrolą przez ln(x)/ln(10).
Model matematyczny: logarytm dziesiętny (common / Briggsian logarithm), zgodnie z NIST Digital Library of Mathematical Functions, §4.1–4.6, oraz z historyczną tradycją tablic Henry’ego Briggsa.
Logarytm dziesiętny (zwykły, common logarithm) liczby x > 0 to wykładnik y taki, że 10ʸ = x. Zapis: y = log₁₀(x) = lg(x). Równoważnie, przez zmianę podstawy: log₁₀(x) = ln(x)/ln(10) = log_b(x)/log_b(10) dla dowolnej dopuszczalnej b. Kalkulator na tej stronie używa log₁₀(x) albo ilorazu ln(x)/ln(10).
Dziedzina rzeczywista to (0, +∞); przeciwdziedzina to ℝ. log₁₀(1) = 0, log₁₀(10) = 1, log₁₀(100) = 2. NIST DLMF §4.6 (Logarithmic Functions) oraz Abramowitz & Stegun, rozdział 4, ustalają te konwencje. MathWorld (Common Logarithm) odróżnia log₁₀ od ln.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Tablice logarytmów dziesiętnych (Briggs, XVI/XVII w.) służyły do zamiany mnożenia na dodawanie przed erą kalkulatorów. Skala pH, decybele (częściowo), rzędy wielkości w naukach przyrodniczych i notacja naukowa nadal używają log₁₀. W analizie teoretycznej wygodniejszy jest ln; log₁₀ różni się tylko stałym czynnikiem 1/ln(10).
Pojęciowo log₁₀(x) nie jest zdefiniowany dla x ≤ 0 w liczbach rzeczywistych. Kalkulator odrzuca niedodatnie wejście komunikatem błędu i nie zwraca wartości zespolonej Log.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Funkcja log₁₀ jest ściśle rosnąca i ciągła na (0, +∞), wklęsła. Pochodna: (log₁₀ x)′ = 1/(x ln 10). Tożsamości: log₁₀(xy) = log₁₀ x + log₁₀ y; log₁₀(xʳ) = r log₁₀ x; log₁₀(1/x) = −log₁₀ x; log₁₀(10ʸ) = y.
Zmiana podstawy: log₁₀ x = ln x / ln 10 = log₂ x / log₂ 10. Charakterystyka i mantysa: dla x = m·10ⁿ z 1 ≤ m < 10, log₁₀ x = n + log₁₀ m, gdzie n ∈ ℤ jest charakterystyką.
Granice: log₁₀ x → −∞ gdy x → 0⁺; log₁₀ x → +∞ gdy x → +∞.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Krok 1. Funkcja f(y) = 10ʸ = e^{y ln 10} jest bijekcją ℝ → (0, +∞). Odwrotność oznaczamy log₁₀.
Krok 2. Z f(log₁₀ x) = x wynika 10^{log₁₀ x} = x. Złożenie odwrotne: log₁₀(10ʸ) = y.
Krok 3 (zmiana podstawy). Niech y = log₁₀ x, więc x = 10ʸ = e^{y ln 10}. Biorąc ln: ln x = y ln 10 ⇒ y = ln x / ln 10.
Krok 4 (pochodna). y = ln x / ln 10 ⇒ y′ = 1/(x ln 10). To zgodne z NIST DLMF §4.6.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Wartości wzorcowe: log₁₀(1000) = 3; log₁₀(100) = 2; log₁₀(10) = 1; log₁₀(1) = 0; log₁₀(0,01) = −2; log₁₀(√10) = 1/2. log₁₀(2) ≈ 0,30103; log₁₀(3) ≈ 0,47712 — klasyczne stałe tablic Briggsa.
Wejście x ≤ 0 jest błędem. x = 1 daje 0. Bardzo małe x > 0 dają duże ujemne wyniki aż do granicy niedomiaru arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Przeglądarka liczy log₁₀ osobną funkcją; równoważny iloraz ln(x)/ln(10) może różnić się na ostatnim miejscu. Przecinek i kropka są równoważne. Panel może pokazać ln(x) i sprawdzenie 10^{log₁₀ x} ≈ x.
Kalkulator nie liczy logarytmu z ujemnych ani zera. Stopnie/radiany nie dotyczą log₁₀.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Pokrewne: logarytm naturalny ln, logarytm dowolnej podstawy, funkcja wykładnicza eˣ (oraz 10ˣ). Do pH lub dB potrzeba kontekstu fizycznego poza samym log₁₀.
Źródła: NIST DLMF §4.6; Abramowitz & Stegun, rozdz. 4; MathWorld — Common Logarithm; Wikipedia — Common logarithm. Narzędzie edukacyjne.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
log₁₀ pyta o wykładnik dziesiątki. log₁₀(1000) = 3. Dziedzina to x > 0.
3
Ile wynosi log₁₀(1000)? 3.
2
Ile wynosi log₁₀(100)? 2.
1
Ile wynosi log₁₀(10)? 1.
0
Ile wynosi log₁₀(1)? 0.
−2
Ile wynosi log₁₀(0,01)? −2.
≈ 1,30103
Ile wynosi log₁₀(20)? ≈ 1,30103.
−1
Ile wynosi log₁₀(0,1)? −1.
≈ 0,30103
Ile wynosi log₁₀(2)? ≈ 0,30103.
log₁₀(x) = y wtedy i tylko wtedy, gdy 10^y = x. Dziedzina w liczbach rzeczywistych to x > 0. Zero i liczby ujemne nie mają rzeczywistego logarytmu — kalkulator pokazuje komunikat zamiast fałszywego wyniku.
Wynik wynosi 3, bo 10³ = 1000. To pierwszy przykład na tej stronie i ten sam wynik po „Wypełnij ten przykład”.
Niech y = log₁₀(x), więc 10^y = x. Biorąc ln obu stron: y·ln(10) = ln(x), stąd y = ln(x)/ln(10). Panel wyniku pokazuje tę samą wartość obok log₁₀. Stała ln(10) ≈ 2,302585.
Inna podstawa, to samo pytanie o wykładnik. ln ma podstawę e ≈ 2,71828; log₂ ma podstawę 2. Związki: ln(x) = log₁₀(x)·ln(10) oraz log₂(x) = log₁₀(x)/log₁₀(2). Tu podstawa 10 jest stała.
Dla y = log₁₀(x) charakterystyka to ⌊y⌋ (część całkowita), a mantysa to y − ⌊y⌋ ∈ [0, 1). Historyczne tablice Briggsa podawały mantysę; rząd wielkości wynika z charakterystyki. Dla log₁₀(1000) = 3 mantysa wynosi 0.
2, 1 i 0. Każda czysta potęga dziesiątki daje całkowity wynik: 10² = 100, 10¹ = 10, 10⁰ = 1.
log₁₀(0,01) = −2, bo 10⁻² = 0,01. log₁₀(20) ≈ 1,30103 — 20 nie jest czystą potęgą 10, więc wynik jest ułamkiem. Minus w wyniku oznacza x < 1, nie ujemne x.
(log₁₀ x)′ = 1/(x ln 10) dla x > 0. Wynika to z pochodnej ln i ze zmiany bazy. Na tej stronie wynik to sam logarytm, nie pochodna.
Nie. Rzeczywisty log₁₀ wymaga x > 0. Kalkulator odrzuca x ≤ 0 zamiast zostawiać mylące puste pole bez komunikatu.
Tu jej nie zmieniasz — dziesiątka jest we wzorze. Podstawę e liczysz na logarytmie naturalnym; dowolną podstawę na kalkulatorze logarytmu.
Tak. 0,1 i 0.1 dają −1, bo 10⁻¹ = 0,1. Przecinek i kropka są równoważne w polu x.
Nie. Wynik zależy tylko od dodatniego x. Ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony nie wpływają na ten wynik.
Szukasz y takiego, że 10^y = x, albo liczysz log₁₀(x) = ln(x)/ln(10) przy x > 0. Dla x = 1000: 10³ = 1000, więc wynik to 3.
4, bo 10⁴ = 10000. Każde dodatkowe zero w potędze dziesiątki podnosi wynik o 1.
Około 0,30103 — klasyczna mantysa z tablic. To przykład 8 na tej stronie.
Na większości kalkulatorów naukowych przycisk log oznacza log₁₀, a ln — logarytm naturalny. Tu zawsze liczony jest log₁₀(x).
Nie. Tu tylko log₁₀(x). Antylogarytm 10ʸ należy do kalkulatora potęgi; skale pH i decybeli wymagają osobnego wzoru.
Definicja, zmiana bazy i tożsamości poniżej pochodzą z uznanych źródeł matematycznych.
Strona zaktualizowana 2 listopada 2026.