Przykład 1 — podstawa 2
- Liczba: 8
- Podstawa: 2
3
Bo 2³ = 8.
Wpisz liczbę i podstawę. Odpowiedź brzmi: „do której potęgi podnieść podstawę, żeby wyszła ta liczba?”.
Logarytm to odwrócenie potęgowania. Pytanie nie brzmi „ile to jest 10 do potęgi 2?”, tylko: „do której potęgi podnieść 10, żeby dostać 100?”. Odpowiedź: 2. Podstawa musi być dodatnia i różna od 1, a liczba, której logarytm liczysz, też musi być dodatnia.
Wpisz liczbę i podstawę, żeby zobaczyć wynik.
Weź 100 i podstawę 10. Pytasz: 10 do której potęgi daje 100? 10² = 100, więc logarytm wynosi 2.
Zapis szkolny: log10 100 = 2. Przy podstawie 10 mówi się czasem „logarytm dziesiętny”, przy podstawie liczby e — „logarytm naturalny”. Tutaj możesz wpisać dowolną poprawną podstawę.
Jeśli wynik wychodzi ułamkiem, znaczy to, że potrzebujesz niecałkowitej potęgi — to też jest w porządku.
3
Bo 2³ = 8.
3
Bo 10³ = 1000.
−2
Bo 2⁻² = 0,25. Ujemny wynik oznacza ujemną potęgę.
To odpowiedź na pytanie: do której potęgi podnieść podstawę, żeby dostać daną liczbę.
Bo potęga z dodatnią podstawą (różną od 1) nie daje liczb ujemnych ani zera w zwykłym szkolnym ujęciu.
Bo 1 do dowolnej potęgi zawsze daje 1. Nie da się wtedy „celować” w inne liczby.
Tak, jeśli jest dodatnia i różna od 1.
Potęga: znasz podstawę i wykładnik, szukasz wyniku. Logarytm: znasz podstawę i wynik, szukasz wykładnika.
Że potrzebujesz ujemnej potęgi, czyli dzielenia. Np. log₁₀ 0,01 = −2, bo 10⁻² = 0,01.
Tak. Dla każdej poprawnej podstawy logarytm z 1 wynosi 0, bo podstawa⁰ = 1.
Bo rachunek staje się niestabilny i łatwo o bezsensowny wynik. Podstawa musi być wyraźnie różna od 1.