Przykład 1
- Działanie: dodawanie
- 1/2 oraz 1/3
5/6
1/2 + 1/3 = 5/6, bo 3/6 + 2/6. Dziesiętnie ≈ 0,8333.
Kalkulator dodaje, odejmuje, mnoży i dzieli dwa ułamki zwykłe, a potem skraca wynik przez NWD. 1/2 + 1/3 = 5/6. 3/4 × 2/5 = 3/10. Tryb skrótu zamienia 2/4 na 1/2.
Wprowadź ułamki. Skrócony wynik pojawi się tutaj.
To nie część ułamkowa liczby i nie potęga ułamkowa. Część po przecinku liczysz na części ułamkowej. Dziedzina: mianowniki różne od zera; liczniki i mianowniki całkowite.
Ułamek zwykły a/b, przy b ≠ 0, jest ilorazem liczb całkowitych. Kalkulator korzysta z liczb, które wprowadzasz w polach ulamki-a … ulamki-d, oraz z wybranego działania. Przy dodawaniu i odejmowaniu wspólny mianownik w algebrze to iloczyn obu mianowników: a/b + c/d = (a·d + c·b)/(b·d). Stąd 1/2 + 1/3 = (1·3 + 1·2)/(2·3) = 5/6. Ten sam wspólny mianownik można wziąć jako NWW(b,d) = |b·d|/NWD(b,d); po skrócie wynik jest identyczny. Kalkulator liczy przez iloczyn, a NWW pokazuje w panelu.
Przy mnożeniu (a/b)·(c/d) = (a·c)/(b·d). 3/4 × 2/5 = 6/20, a po skrócie przez NWD(6,20) = 2 zostaje 3/10. Przy dzieleniu pierwszy ułamek mnożysz przez odwrotność drugiego: (a/b) ÷ (c/d) = (a·d)/(b·c), o ile c ≠ 0. (1/2) ÷ (1/4) = 2.
Skrót dzieli licznik i mianownik przez największy wspólny dzielnik. Algorytm Euklidesa (Elementy, księga VII) zastępuje parę (x,y) parą (y, x mod y), aż reszta wyniesie 0; ostatni niezerowy dzielnik to NWD. Dla 2/4 NWD = 2, więc wynik to 1/2. Jeśli mianownik po skrócie jest 1, wynik główny jest liczbą całkowitą. Znak z ujemnego mianownika przechodzi do licznika.
Równość ułamków: a/b = c/d wtedy i tylko wtedy, gdy a·d = b·c (iloczyny krzyżowe), przy b,d ≠ 0. To tożsamość kontrolna, nie osobny tryb formularza. Mieszanych liczb w polach nie ma — gdy |wynik| ≥ 1 i mianownik > 1, panel pokazuje też postać mieszaną.
To nie część ułamkowa z 3,25 i nie potęga ułamkowa. Procent z liczby oraz osobne kalkulatory NWD i NWW są na powiązanych stronach.
a/b + c/d = (a·d + c·b) / (b·d), potem skrót przez NWD; dziedzina b, d ≠ 0.
Odejmowanie: (a·d − c·b)/(b·d). Mnożenie: (a·c)/(b·d). Dzielenie: (a·d)/(b·c) przy c ≠ 0. Skrót: dzielisz licznik i mianownik przez NWD(|num|, |den|) z algorytmu Euklidesa.
Model matematyczny: arytmetyka liczb wymiernych (dziedzina ℚ) z redukcją przez NWD — standard szkolny i Euklides, Elementy księga VII (największy wspólny dzielnik).
Kalkulator ułamków wykonuje cztery działania arytmetyczne na ułamkach zwykłych a/b i c/d oraz operację skrócenia pojedynczego ułamka. Liczniki i mianowniki są liczbami całkowitymi; mianownik nie może być zerem. Wynik jest zawsze sprowadzany do postaci nieskracalnej: po wykonaniu działania licznik i mianownik dzieli się przez ich największy wspólny dzielnik (NWD, algorytm Euklidesa). Znak ujemnego mianownika przenoszony jest do licznika, tak aby mianownik wyniku był dodatni.
Dodawanie i odejmowanie: a/b ± c/d = (a·d ± c·b)/(b·d), potem skrócenie. Mnożenie: (a/b)·(c/d) = (a·c)/(b·d). Dzielenie: (a/b)÷(c/d) = (a·d)/(b·c) przy c ≠ 0. Skrócenie samego a/b to (a/g)/(b/g) gdzie g = NWD(|a|, |b|). Te reguły są standardem szkolnej arytmetyki i teorii liczb wymiernych ℚ.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Ułamki zwykłe są modelem ciała liczb wymiernych: klasy równoważności par całkowitych (p, q) z q ≠ 0 przy relacji (p, q) ∼ (p′, q′) ⇔ p·q′ = p′·q. Algorytm Euklidesa na NWD jest znany od Starożytności (Elementy Euklidesa, księga VII) i pozostaje podstawą skracania. MathWorld (Fraction, Euclidean Algorithm) oraz Knuth, TAOCP §4.5, opisują zarówno arytmetykę, jak i złożoność NWD.
Pojęciowo kalkulator nie pracuje na ułamkach dziesiętnych ani na wyrażeniach symbolicznych. Wprowadzasz cztery (lub dwa) całkowite pola; wynik to znowu ułamek całkowity. Równoległy zapis dziesiętny p/q w panelu jest tylko podglądem arytmetyki zmiennoprzecinkowej, nie zamianą modelu.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Dziedzina: a, b, c, d ∈ ℤ, b ≠ 0, oraz przy dzieleniu c ≠ 0 (i d ≠ 0 jako mianownik drugiego ułamka). Przeciwdziedzina: ułamek nieskracalny z dodatnim mianownikiem. Zbiór wyników leży w ℚ.
NWD spełnia NWD(a, b) = NWD(b, a mod b). LCM(a, b) = |a·b|/NWD(a, b) dla a, b ≠ 0; panel może pokazać NWW mianowników przy dodawaniu. Tożsamości: (a/b) + (c/b) = (a + c)/b; (a/b)·(b/a) = 1 przy a, b ≠ 0.
Skrócenie jest jedyne z dokładnością do znaku: jeśli p/q jest nieskracalne z q > 0, to każdy równoważny ułamek ma postać (k·p)/(k·q) dla k ∈ ℤ \ {0}.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Krok 1 (normalizacja znaku). Jeśli b < 0, zamień (a, b) na (−a, −b). Analogicznie dla drugiego ułamka.
Krok 2 (działanie). Dla sumy: num = a·d + c·b, den = b·d. Dla różnicy: num = a·d − c·b. Dla iloczynu: num = a·c, den = b·d. Dla ilorazu: num = a·d, den = b·c (wymaga c ≠ 0).
Krok 3 (skrócenie). g = NWD(|num|, |den|); wynik = (num/g)/(den/g) z dodatnim den. Algorytm Euklidesa kończy się, bo reszty maleją w ℕ.
Krok 4 (poprawność). Równość w ℚ wynika z definicji klas: (a/b) + (c/d) = (ad + cb)/(bd) jest niezależna od reprezentanta po skróceniu. Dowód aksjomatyczny ciała ℚ: Lang, Undergraduate Algebra; Hardy & Wright dla NWD.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Przykłady: 1/2 + 1/3 = 5/6; 3/4 − 1/4 = 1/2; (2/3)·(3/5) = 2/5; (1/2)÷(1/4) = 2/1; skrócenie 12/18 → 2/3. Ułamki mieszane (np. 1 1/2) są prezentacją |p| = q·całość + reszta, nie osobnym typem danych.
Dzielenie przez 0/d lub przez c = 0 jest odrzucane. Ujemne liczniki są dozwolone; −2/4 skraca się do −1/2. Dwa zera w liczniku przy niezerowym mianowniku dają 0/1.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Pola przyjmują wyłącznie całkowite (walidacja ^-?\d+$). Iloczyny pośrednie a·d mogą wychodzić poza zakres dokładnych liczb całkowitych; przy ekstremalnych wartościach arytmetyka zmiennoprzecinkowa traci dokładność całkowitą powyżej 2⁵³. Do typowych zadań szkolnych zakres wystarcza.
Przecinek w polu całkowitym jest odrzucany (to nie jest kalkulator dziesiętny). Panel pokazuje postać dziesiętną, NWD oraz ewentualnie NWW i zapis mieszany.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
Pokrewne: dziesiętna na ułamek (odwrotny kierunek przez ułamki łańcuchowe), część całkowita i ułamkowa. Ten kalkulator nie liczy potęg ani pierwiastków ułamkowych.
Źródła: Euklides, Elementy VII; Knuth, TAOCP §4.5; MathWorld — Fraction, Euclidean Algorithm; NIST DLMF §1.1 (arytmetyka). Narzędzie edukacyjne — nie zastępuje sprawdzianu pisemnego.
W nauczaniu warto odróżniać wzór matematyczny od ograniczeń arytmetyki zmiennoprzecinkowej: ten kalkulator pokazuje wynik zgodny z obliczeniem w przeglądarce (arytmetyka zmiennoprzecinkowa), a nie z dowodem symbolicznych tożsamości na papierze. Gdy liczby wejściowe są ekstremalne, najpierw sprawdź dziedzinę, potem skalę arytmetyki zmiennoprzecinkowej.
1/2 + 1/3 = 5/6. Wspólny mianownik 6 daje 3/6 + 2/6. Suma 5/6 już nie skraca się dalej.
5/6
1/2 + 1/3 = 5/6, bo 3/6 + 2/6. Dziesiętnie ≈ 0,8333.
3/10
3/4 × 2/5 = 6/20 → 3/10 po skrócie przez 2.
1/2
NWD(2,4) = 2, więc 2/4 → 1/2.
1/2
3/4 − 1/4 = 2/4 → 1/2 po skrócie.
2
(1/2) ÷ (1/4) = (1/2)×(4/1) = 2.
Wspólny mianownik w algebrze to iloczyn obu mianowników: a/b + c/d = (ad + bc)/(bd), potem skrót przez NWD. Dla 1/2 + 1/3: 3/6 + 2/6 = 5/6 ≈ 0,8333. NWW(2,3) = 6 jest równe iloczynowi, bo NWD(2,3) = 1.
Liczniki mnożą się ze sobą i mianowniki ze sobą: (a/b)·(c/d) = (ac)/(bd), potem skrót. Dla 3/4 × 2/5 najpierw 6/20, po skrócie przez NWD = 2 zostaje 3/10 = 0,3.
Licznik i mianownik dzielisz przez największy wspólny dzielnik (algorytm Euklidesa, Elementy księga VII). Dla 2/4 NWD = 2, więc wynik to 1/2.
Nie. Ułamek a/b jest zdefiniowany tylko dla b ≠ 0. Kalkulator odrzuca mianownik 0 zamiast pokazywać mylący wynik.
Tak. Pola przyjmują tylko liczby całkowite. Zamiast 1,5 wprowadź 3/2. Mieszanych liczb w polach nie ma — postać mieszaną widać w panelu wyniku, gdy |licznik| ≥ mianownik.
Iloczyn b·d zawsze jest wspólną wielokrotnością. NWW(b,d) = |b·d|/NWD(b,d) jest najmniejszą taką wielokrotnością. Po skrócie przez NWD wynik jest ten sam. Kalkulator liczy przez iloczyn, a NWW pokazuje obok przy dodawaniu i odejmowaniu.
Pierwszy ułamek mnożysz przez odwrotność drugiego: (a/b) ÷ (c/d) = (a/b)·(d/c) = (ad)/(bc), o ile c ≠ 0. Przykład: (1/2) ÷ (1/4) = (1/2)×(4/1) = 2.
Znak przechodzi do licznika. −1/2 i 1/−2 dają ten sam wynik −1/2, bo mianownik w postaci kanonicznej jest dodatni.
Gdy po skrócie mianownik wynosi 1, wynik główny jest całkowity (np. 4/2 → 2). Gdy |licznik| ≥ mianownik i mianownik > 1, panel pokazuje też postać mieszaną, np. 7/3 → 2 1/3.
Część ułamkowa to reszta po odjęciu części całkowitej (np. 0,25 z 3,25). Potęga ułamkowa to x^(m/n). Tu liczysz działania na dwóch ułamkach albo skrót jednego.
a/b = c/d (przy b,d ≠ 0) wtedy i tylko wtedy, gdy ad = bc (iloczyny krzyżowe). To nie jest osobny tryb kalkulatora — to tożsamość do kontroli, np. 2/4 = 1/2, bo 2·2 = 4·1.
Nie. Wynik zależy tylko od działania i czterech liczb całkowitych w formularzu. Ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony nie wpływają na ten wynik.
Działania na ułamkach, NWD i dziedzina b ≠ 0 pochodzą z uznanej arytmetyki.
Strona zaktualizowana 14 października 2026.