Przykład 1
- x = 5
1
Ile wynosi sgn(5)? 1 (|5| = 5).
Wprowadź liczbę rzeczywistą x. Kalkulator zwraca sgn(x): 1 gdy x > 0, −1 gdy x < 0, 0 gdy x = 0. sgn(5) = 1; sgn(−3) = −1; sgn(0) = 0. To nie wartość bezwzględna |x| i nie signum zespolone z/|z|. Wynik główny pochodzi z trójnika, nie z Math.sign.
Wprowadź x, na przykład 5, −3 albo 0.
Kalkulator zwraca znak liczby bez jej wielkości. Zero zostaje zerem. To nie wartość bezwzględna |x| i nie floor.
Funkcja znaku (signum) odpowiada na pytanie, po której stronie zera leży wprowadzona liczba x. Dodatnie x dają 1, ujemne dają −1, a zero daje 0. Wielkość liczby nie wchodzi do wyniku głównego: z 5 i z 0,1 wychodzi to samo 1, a z −3 i z −0,1 wychodzi −1.
Kalkulator korzysta z liczby x, którą wprowadzasz w polu „Liczba x”. Kalkulator to trójnik x>0?1:x<0?−1:0 — ta sama ścieżka co w wzór strony. Wynik główny nie woła Math.sign; Math.sign jest tylko w panelu porównawczym. Przecinek i kropka są równoważne.
Dla x ≠ 0 zachodzi |x| = x · sgn(x) oraz sgn(x) = x/|x|. Przy x = 0 iloraz jest niezdefiniowany, więc konwencja ustala sgn(0) = 0. Wartość bezwzględna |−3| = 3 zostawia wielkość; tu sgn(−3) = −1 zostawia znak. Floor z −3,2 to −4, nie −1.
Model matematyczny to funkcja signum (znak) z analizy rzeczywistej. Źródła: Wikipedia (Funkcja signum / Sign function), MathWorld (Sign), ECMAScript Math.sign. Diagram osi liczbowej zaznacza x oraz strefy ujemną i dodatnią.
Przykłady wzorcowe: sgn(5) = 1, sgn(−3) = −1, sgn(0) = 0, sgn(0,1) = 1, sgn(−0,1) = −1, sgn(−3,5) = −1. Panel wyniku pokazuje też |x|, etykietę strony osi, Math.sign(x) oraz iloczyn x·sgn(x).
sgn(x) = 1 gdy x > 0; sgn(x) = −1 gdy x < 0; sgn(0) = 0.
Dla x ≠ 0: sgn(x) = x / |x| oraz |x| = x · sgn(x). Symbol x to wprowadzona liczba (pole „Liczba x”). Wynik należy do {−1, 0, 1}.
Obliczenie: sgn(x) = 1 dla x > 0, −1 dla x < 0, 0 dla x = 0. Model matematyczny: funkcja signum (znak) — Wikipedia Sign function; MathWorld Sign; porównanie z funkcją Math.sign w JavaScript.
Funkcja znaku (signum), oznaczana zwykle sgn(x) albo sign(x), przypisuje liczbie rzeczywistej x dokładnie jedną z trzech wartości: −1, 0 albo 1. Formalnie: sgn(x) = 1 dla x > 0, sgn(x) = −1 dla x < 0 oraz sgn(0) = 0. Wynik należy więc do zbioru {−1, 0, 1}. Kalkulator na tej stronie realizuje tę samą definicję trójnikiem sgn(x) = 1 dla x > 0, −1 dla x < 0, 0 dla x = 0 — zgodnie ze wzorem strony, bez użycia funkcji Math.sign dla wyniku głównego.
Równoważny zapis dla x ≠ 0 to sgn(x) = x / |x|. Przy zerze iloraz jest niezdefiniowany, więc konwencja szkolna i analityczna ustala osobno sgn(0) = 0. Ta strona przyjmuje właśnie tę konwencję; nie rozszerza dziedziny na liczby zespolone.
Model matematyczny to klasyczna funkcja signum z analizy rzeczywistej i algebry szkolnej. MathWorld (Sign), Wikipedia (Sign function / Funkcja signum) oraz podręczniki analizy podają tę samą trójwartościową definicję. JavaScript ma pokrewną funkcję Math.sign, która na zwykłym dodatnim i ujemnym skończonym x zgadza się z sgn, ale ma osobne zachowanie dla −0 — o czym niżej w uwagach numerycznych.
Łacińskie signum oznacza znak. W analizie i w rachunku różniczkowym signum pojawia się jako „kierunek” liczby bez jej wielkości: pochodna wartości bezwzględnej |x| wynosi sgn(x) dla x ≠ 0 (w zerze |x| nie jest różniczkowalna). W fizyce ten sam schemat opisuje kierunek siły tarcia kinetycznego względem prędkości. W algorytmice porównania często wystarczy informacja „mniejsze / równe / większe”, którą koduje sgn(a − b).
Pojęciowo signum nie jest wartością bezwzględną: |x| zostawia wielkość i kasuje znak, a sgn(x) zostawia znak i kasuje wielkość. Nie jest też floor ani trunc: ⌊−3,2⌋ = −4, podczas gdy sgn(−3,2) = −1. Nie jest funkcją Heaviside’a H(x) (skok jednostkowy), która zwykle daje 0 dla x < 0 i 1 dla x > 0, a w zerze bywa definiowana jako 0, 1/2 albo 1 — to inny model.
W programowaniu spotyka się wzór bez gałęzi (x > 0) − (x < 0), który na typowych liczbach zmiennoprzecinkowych daje ten sam wynik co trójnik z sgn(0) = 0. Funkcja Math.sign w JavaScript zwraca −0 dla argumentu −0; ten kalkulator czyta zero z pola formularza jako zwykłe 0 i wtedy zwraca 0.
Dziedzina w tym kalkulatorze: skończone liczby rzeczywiste. Przeciwdziedzina: {−1, 0, 1}. Funkcja jest nieparzysta: sgn(−x) = −sgn(x). Dla x ≠ 0 zachodzi tożsamość |x| = x · sgn(x) oraz sgn(x) = x / |x|. Iloczyn sgn(x)·sgn(y) = sgn(x·y) przy spójnej obsłudze zera (gdy x = 0 lub y = 0, lewa strona daje 0).
sgn jest stała na (0, +∞) i na (−∞, 0), a w zerze ma wartość 0. W topologii rzeczywistej nie jest ciągła w 0: lewostronna granica to −1, prawostronna to 1. To właśnie skok w zerze odróżnia signum od gładkich aproksymacji typu x/√(x²+ε²) używanych w numeryce.
Związek z wartością bezwzględną jest dwustronny: znając x i sgn(x) odtwarzasz |x| przez mnożenie; znając x i |x| odtwarzasz sgn(x) przez iloraz (gdy x ≠ 0). Kalkulator wartości bezwzględnej na sąsiedniej stronie liczy |x|; tutaj wynikiem głównym jest wyłącznie sgn(x).
Krok 1. Podział osi. Zbiór ℝ rozpada się na trzy rozłączne części: (−∞, 0), {0} i (0, +∞). Na każdej części funkcja znaku ma być stała i reprezentować kierunek względem zera.
Krok 2. Przypisanie wartości. Na (0, +∞) przyjmujemy 1 (strona dodatnia). Na (−∞, 0) przyjmujemy −1 (strona ujemna). W punkcie 0 przyjmujemy 0, żeby zachować nieparzystość i żeby zero nie udawało plusa ani minusa.
Krok 3. Postać ilorazowa. Dla x ≠ 0 wielkość |x| jest dodatnia, więc x/|x| ma dokładnie znak x i moduł 1. Stąd sgn(x) = x/|x|. Przy x = 0 wzór nie działa — stąd osobna klauzula sgn(0) = 0.
Krok 4. Kalkulator porównaniami. Warunki x > 0 i x < 0 są rozłączne; gdy oba są fałszywe, pozostaje x = 0 (dla skończonego rzeczywistego wejścia). Trójnik x>0?1:x<0?−1:0 realizuje więc definicję bez dzielenia i bez ryzyka dzielenia przez zero.
Krok 5. Przykład liczbowy na stronie. Dla x = 5 zachodzi 5 > 0, więc wynik 1. Dla x = −3 zachodzi −3 < 0, więc wynik −1. Dla x = 0 wynik 0. Panel pokazuje też |x|, iloczyn x·sgn(x) oraz Math.sign(x) jako porównanie.
Dodatnie: każde x > 0, także ułamki 0,1 i duże 1e6, daje 1. Ujemne: każde x < 0, także −0,1 i −3,5, daje −1. Zero: jedyny wynik 0 w tej konwencji. Całkowite i niecałkowite nie zmieniają reguły — liczy się wyłącznie znak względem zera.
Porównanie z |x|: |−3| = 3, ale sgn(−3) = −1. Porównanie z floor: ⌊−3,2⌋ = −4, sgn(−3,2) = −1. Porównanie z Math.sign przy zwykłym −3: obie ścieżki dają −1; różnica pojawia się przy signed zero w arytmetyce komputerowej, którego pole formularza tu nie wprowadza jako osobnego stanu wyniku głównego.
Na liczbach zespolonych często definiuje się sgn(z) = z/|z| dla z ≠ 0 (punkt na okręgu jednostkowym). Ten kalkulator tego nie liczy — tylko rzeczywiste x z jednego pola.
Kalkulator odczytuje liczbę zapisaną z przecinkiem albo kropką. Kalkulator porównuje x z zerem. Dla skończonych x wynik jest zgodny z matematycznym sgn. NaN i nieskończoności nie są przewidziane jako poprawne dane wejściowe — kalkulator wymaga skończonej liczby rzeczywistej.
Math.sign jest pokazane w panelu pomocniczym. W JavaScript Math.sign(x) zwraca 1, −1, +0, −0 albo NaN w zależności od argumentu. Ten kalkulator dla wyniku głównego nie woła Math.sign; zero z pola daje 0.
Bardzo małe |x| (np. 1e−20) nadal jest dodatnie albo ujemne, więc sgn pozostaje ±1 — nie ma progu czułości poza samym zerem. Jeśli potrzebujesz gładkiej aproksymacji signum, to osobny model numeryczny, nie ta strona.
Pokrewne na witrynie: wartość bezwzględna |x|, część całkowita (floor), część ułamkowa. W teorii: funkcja Heaviside’a, pochodna |x|, norma i kierunek wektora (w 1D kierunek to właśnie ±1).
Źródła Wikipedia — Sign function / Funkcja signum; MathWorld — Sign; ECMAScript — Math.sign; tożsamość |x| = x·sgn(x) dla x ≠ 0 w standardowych podręcznikach analizy. Narzędzie ma charakter edukacyjny.
Signum zwraca znak: 1, −1 albo 0. sgn(5) = 1. sgn(−3) = −1. sgn(0) = 0. To nie |x|.
1
Ile wynosi sgn(5)? 1 (|5| = 5).
−1
Ile wynosi sgn(−3)? −1 (|−3| = 3).
0
Ile wynosi sgn(0)? 0 (konwencja).
1
Ile wynosi sgn(0,1)? 1 (małe dodatnie).
−1
Ile wynosi sgn(−0,1)? −1 (małe ujemne).
−1
Ile wynosi sgn(−3,5)? −1 (wielkość odpada).
sgn(x) to funkcja znaku: 1 dla x > 0, −1 dla x < 0 i 0 dla x = 0. Wynik należy do zbioru {−1, 0, 1}. To nie wartość bezwzględna |x|.
Trójnikiem x>0?1:x<0?−1:0 — tak samo jak w wzór strony. Wynik główny nie woła Math.sign; Math.sign jest tylko w panelu porównawczym.
|x| zostawia wielkość i kasuje znak (|−3| = 3). sgn(x) zostawia znak i kasuje wielkość (sgn(−3) = −1). Dla x ≠ 0 zachodzi |x| = x · sgn(x).
Na tej stronie sgn(0) = 0. Zero nie jest dodatnie ani ujemne. Iloraz x/|x| w zerze jest niezdefiniowany, więc konwencja ustala osobną wartość 0.
Dla zwykłych skończonych x ≠ 0 — tak (±1). Różnica dotyczy signed zero w arytmetyce komputerowej: Math.sign(−0) zwraca −0, a zero z pola formularza daje tu wynik 0.
Tak. −3,5 i −3.5 są tym samym ujemnym x, więc wynik wynosi −1. Pole akceptuje zapis polski i amerykański.
Nie. Wynik zależy tylko od wprowadzonego x. Ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony nie wpływają na ten wynik.
Wartość bezwzględną liczysz na stronie |x|. Część całkowitą ⌊x⌋ — na stronie floor. Tu zostaje sam znak sgn(x).
Tak. Każde x > 0 daje 1, także 0,1. Każde x < 0 daje −1, także −0,1. Wielkość nie zmienia wyniku.
To standardowa funkcja signum z analizy i algebry szkolnej (Wikipedia Sign function / Funkcja signum, MathWorld Sign). Tożsamość |x| = x·sgn(x) dla x ≠ 0 jest podręcznikowa. Tu kalkulator stosuje porównania, a nie dzielenie przez |x|.
Jeśli x > 0, wynik to 1; jeśli x < 0, wynik to −1; jeśli x = 0, wynik to 0. Przy 5 otrzymujesz 1, przy −3 otrzymujesz −1.
1. Każde x > 0 daje ten sam wynik. To pierwszy przykład na stronie.
−1. Wielkość 3 nie wchodzi do wyniku głównego — |−3| liczysz na stronie wartości bezwzględnej.
Nie. Tu dziedzina to liczby rzeczywiste. Dla z ≠ 0 w ℂ często bierze się z/|z|; ten wzór nie jest modelem tej strony.
Nie. Signum permutacji (±1 według parzystości) to inna funkcja. Tu wynik dotyczy znaku jednej liczby rzeczywistej x.
Definicja sgn, związek z |x| i porównanie z Math.sign pochodzą z uznanych źródeł.
Strona zaktualizowana 14 października 2026.