Przykład 1
- 1, 2, 3, 4, 5
2
Ile to wariancja z 1, 2, 3, 4, 5? 2. Dzieli przez n=5.
Wpisz listę liczb, przecinkiem, spacją albo średnikiem. Karta liczy wariancję populacji: suma kwadratów od średniej przez n. 1, 2, 3, 4, 5 dają 2. 2, 2, 2 dają 0. 1, 3 dają 1.
Jedno pole tekstowe. Dzieli przez n, nie przez n−1. Mniej niż dwie liczby zostawia puste. Całkowita wariancja idzie jako napis, ułamek jako sześć miejsc po przecinku.
Wprowadź dane i kliknij Oblicz.
Wariancja z n liczb to średni kwadrat odstępstwa od średniej. Karta składa listę z jednego pola, liczy x̄, potem Σ(xᵢ − x̄)²/n. 1, 2, 3, 4, 5 mają średnią 3 i dają 2. To populacja, nie próbka.
Mianownik jest n, nie n−1. Szkoła przy próbce odejmuje jeden. Tu 1 i 3 dają 1, bo średnia 2 i dwa kwadraty jedynek przez 2. Gdyby dzielić przez n−1, wyszłoby 2.
Pole jest jedno: lista. Przecinek, spacja i średnik rozdzielają wpisy. 2, 2, 2 dają 0. Jedna liczba nie wystarcza. Silnik wtedy zostawia puste, nie zero.
Odchylenie z dwóch liczb bierze pierwiastek po dzieleniu przez 2. Odchylenie z trzech liczb dzieli przez 3 i też pierwiastkuje. Tu zostaje sama wariancja z dowolnego n ≥ 2.
Nagłówek jednostek nic nie mnoży. 1, 2, 3, 4, 5 zostają 2 niezależnie od etykiety. Całkowity wynik jest String, ułamek ma sześć miejsc.
1, 2, 3, 4, 5 dają 2. 2, 2, 2 dają 0. 1, 3 dają 1. Jedna liczba zostawia puste pole. Dzielnik jest z populacji, nie z próby n−1.
σ² = Σ(xᵢ − x̄)² / n, przy n ≥ 2; inaczej puste
Wariancja populacji z listy. 1, 2, 3, 4, 5 dają 2. Dzieli przez n. Jedna liczba zostawia puste.
2
Ile to wariancja z 1, 2, 3, 4, 5? 2. Dzieli przez n=5.
0
Ile to wariancja z 2, 2, 2? 0. Równe wpisy, zero rozrzutu.
1
Ile to wariancja z 1 i 3? 1. Przez n, nie przez n−1.
2. Średnia 3, suma kwadratów 10, przez n=5.
Nie. Dzieli przez n. 1 i 3 dają 1, nie 2.
0. Średnia 2, wszystkie odstępstwa zerowe.
1. Średnia 2, dwa kwadraty jedynek przez 2.
Wynik zostaje pusty. Potrzeba co najmniej dwóch wartości.
Przecinkiem, spacją albo średnikiem. 1, 2, 3 i 1 2 3 to ta sama lista.
Tu zostaje σ². Karty odchylenia biorą pierwiastek i mają stałą liczbę pól.
Tak, gdy wariancja nie jest całkowita. 2 zostaje napisem 2.
Puste kawałki po rozdzieleniu odpadają. Zostają same liczby.
Nie. 5, 4, 3, 2, 1 też dają 2.