Przykład 1
- a = 3
- b = 4
- c = 5
A = 6 · s = 6
Ile wynosi pole trójkąta 3-4-5 wzorem Herona? 6.
Wprowadź trzy boki a, b, c (wszystkie > 0, nierówność trójkąta). Kalkulator liczy półobwód s = (a+b+c)/2 oraz pole A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)]. Przy 3, 4, 5 wynik to 6. Przy 5, 5, 6 wynik to 12. Nie potrzebujesz wysokości ani kąta. Gdy a+b ≤ c (lub analogicznie), trójkąt nie istnieje i pole nie jest liczone. Osobna strona liczy A = ½·podstawa·wysokość.
Wprowadź trzy boki a, b, c.
Trzy boki muszą spełniać nierówność trójkąta. To nie jest pole z podstawą i wysokością — tu wystarczą a, b, c. Dziedzina: a, b, c > 0.
Wzór Herona liczy pole dowolnego trójkąta z samych trzech boków a, b, c. Nie potrzebujesz wysokości ani kąta. Najpierw półobwód s = (a+b+c)/2, potem A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)]. Przy 3, 4 i 5 wynik wynosi s = 6 oraz A = 6 — ten sam obszar co ½·3·4 w trójkącie prostokątnym.
Model matematyczny pochodzi od Herona z Aleksandrii (I w. n.e.), inżyniera i matematyka, którego dzieło Metrica zbiera wzory miar. Klasyczny zapis jest standardem geometrii euklidesowej w podręcznikach szkolnych i akademickich (MathWorld — Heron’s Formula; Wikipedia — wzór Herona). To nie jest pole z osobnej podstawy i wysokości — tu trzy boki wystarczą.
Kalkulator korzysta z liczb, które wprowadzasz: długości boków a, b i c. Dziedzina: a > 0, b > 0, c > 0 oraz nierówność trójkąta a+b>c, a+c>b, b+c>a. Przy 5, 5, 6: s = 8 i A = 12. Przy 5, 12, 13: s = 15 i A = 30. Przy 6, 6, 6: s = 9 i A ≈ 15,588457. Przy 2, 3, 10 wynik nie jest podawany — boki nie domykają figury.
Sąsiednia strona pola trójkąta liczy ½·podstawa·wysokość; strona równobocznego zwija Herona do (√3/4)·a² przy równych bokach.
s = (a + b + c) / 2, potem A = √[s(s − a)(s − b)(s − c)].
Dziedzina: a, b, c > 0 oraz nierówność trójkąta a+b>c, a+c>b, b+c>a.
Model matematyczny: wzór Herona — Heron z Aleksandrii, Metrica; standard geometrii euklidesowej.
Wzór Herona podaje pole trójkąta o bokach a, b, c > 0 spełniających nierówność trójkąta: s = (a+b+c)/2, A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)]. Kalkulator na tej stronie liczy dokładnie ten łańcuch: najpierw półobwód, potem pierwiastek z iloczynu czterech nieujemnych czynników. Jednostka pola jest kwadratem jednostki boków (cm² lub in² według przełącznika jednostek).
Nierówność trójkąta a+b>c, a+c>b, b+c>a jest równoważna warunkowi, że s jest ściśle większe od każdego boku — wtedy iloczyn pod pierwiastkiem jest dodatni. Przy równości (zdegenerowany „trójkąt” o polu zero) kalkulator traktuje dane jako poza zakresem poprawnej figury o dodatnim polu i nie podaje wyniku jak dla poprawnego trójkąta.
W praktyce szkolnej i inżynierskiej wzór Herona jest pierwszym wyborem, gdy znamy wyłącznie trzy długości — na przykład z taśmy pomiarowej na działce, z wymiarów blachy albo z długości prętów w modelu. Nie trzeba najpierw szukać wysokości ani kąta; wystarczy sprawdzić nierówność trójkąta i podstawić do s oraz pierwiastka.
Heron (Hero) z Aleksandrii działał około I wieku n.e. jako inżynier i matematyk. W dziele Metrica zbiera metody pomiaru długości, pól i objętości; klasyczny wzór na pole z trzech boków jest z tym korpusem związany i w nowożytnej literaturze nosi jego imię. Encyclopaedia Britannica (hasło Hero of Alexandria) oraz MacTutor (University of St Andrews) opisują Herona jako autora Metrica i licznych urządzeń mechanicznych.
Pojęciowo wzór jest równoważny innym wyrażeniom pola: ½·a·h oraz ½·ab·sin γ. Algebra pokazuje, że wysokość lub sinus kąta są „ukryte” w pierwiastku. Uogólnienie na czworokąt wpisany w okrąg to wzór Brahmagupty; ta strona liczy wyłącznie trójkąt.
Nazwa „wzór Herona” jest konwencją nowożytną: klasyczna geometria znała równoważne tożsamości pola, a korpus Metrica utrwalił praktyczne procedury pomiaru. Współczesne podręczniki i MathWorld podają ten sam łańcuch s → pierwiastek, który stosuje ten kalkulator.
Dziedzina: a, b, c > 0 oraz a+b>c, a+c>b, b+c>a. Przeciwdziedzina: A > 0. Funkcja (a,b,c) ↦ A jest symetryczna względem permutacji boków i jednorodna stopnia 2: podwojenie wszystkich boków czterokrotnie zwiększa pole. Przy a = b = c wzór upraszcza się do A = (√3/4)a².
Stabilność numeryczna przy prawie zdegenerowanych trójkątach (a+b ≈ c) jest ograniczona: iloczyn pod pierwiastkiem staje się bardzo mały, a wynik pola zbliża się do zera. W typowych przykładach szkolnych (3-4-5, 5-12-13, 5-5-6) arytmetyka zmiennoprzecinkowa jest w zupełności wystarczająca.
Tożsamości pomocnicze: obwód O = a+b+c = 2s; s−a, s−b, s−c > 0; A² = s(s−a)(s−b)(s−c). Z cosinusów: cos γ = (a²+b²−c²)/(2ab), a potem A = ½·ab·sin γ daje ten sam wynik numeryczny, gdy kąt jest poprawnie wyznaczony.
Krok 1. Niech boki a, b, c spełniają nierówność trójkąta. Połóż bok c jako podstawę. Wysokość h opuszczona na c dzieli podstawę na odcinki m oraz c−m.
Krok 2. Z Pitagorasa: h² = b² − m² = a² − (c−m)². Stąd 2cm = b² − a² + c², więc m = (b² − a² + c²)/(2c).
Krok 3. h² = b² − m². Po uproszczeniu algebraicznym h² = 4·s(s−a)(s−b)(s−c)/c², skąd A = ½·c·h = √[s(s−a)(s−b)(s−c)].
Krok 4. Kontrola 3-4-5: s = 6, A = √(6·3·2·1) = 6 = ½·3·4.
Prostokątny 3-4-5: A = 6. Prostokątny 5-12-13: A = 30. Równoramienny 5-5-6: A = 12. Równoboczny 6-6-6: A = 9√3 ≈ 15,588457. Różnoboczny 7-8-9: s = 12, A ≈ 26,832816. Zdegenerowany 2-3-5 ma a+b = c i pole zero — kalkulator wymaga ścisłej nierówności.
Silnik liczy s = (a+b+c)/2, potem √(s·(s−a)·(s−b)·(s−c)) w arytmetyce zmiennoprzecinkowej i formatuje wynik do sześciu miejsc w lokalizacji PL lub EN. Wejścia ≤ 0 oraz niespełniona nierówność trójkąta są odrzucane komunikatem zamiast fałszywego NaN w polu wyniku. Przecinek i kropka są równoważne.
Kalkulator liczy s = (a+b+c)/2, potem A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)] po sprawdzeniu nierówności trójkąta. Przy bokach 3, 4, 5: s = 6 i A = √(6·3·2·1) = √36 = 6. Przy 5, 12, 13: s = 15 i A = 30. Przy równobocznym 6, 6, 6: s = 9 i A = 9√3 ≈ 15,588457. Te przykłady są na karcie i po wypełnieniu odświeżają diagram.
Diagram SVG układa bok c jako podstawę i lokalizuje trzeci wierzchołek z wysokości h = 2A/c oraz odciętej (b²+c²−a²)/(2c). Skala rysunku nie zmienia wyniku liczbowego.
Gdy a+b ≤ c (albo analogicznie dla innych par), pod pierwiastkiem nie ma dodatniego argumentu sensownego geometrycznie — kalkulator nie podaje pola. Wzór Herona jest równoważny (1/2)ab sin γ przy znanym kącie, lecz ta strona nie wymaga kąta: wystarczą trzy boki SSS. Wysokość na diagramie wynika z 2A/c i służy tylko rysunkowi.
Pokrewne: pole trójkąta ½·a·h, pole równoboczne (√3/4)a², twierdzenie cosinusów, wzór Brahmagupty dla czworokątów cyklicznych. Źródła: MathWorld — Heron’s Formula; Wikipedia — Heron’s formula / Wzór Herona; Britannica — Hero of Alexandria; MacTutor — Heron of Alexandria. Kalkulator podaje A.
Przy 3, 4, 5 pole wynosi 6. Półobwód s wynosi wtedy 6.
A = 6 · s = 6
Ile wynosi pole trójkąta 3-4-5 wzorem Herona? 6.
A = 12 · s = 8
Ile wynosi pole przy bokach 5, 5 i 6? 12.
A = 30 · s = 15
Ile wynosi pole przy bokach 5, 12 i 13? 30.
A ≈ 15,588457 · s = 9
Ile wynosi pole równobocznego przy a = 6? ≈ 15,588457.
Wzór Herona: najpierw półobwód s = (a+b+c)/2, potem A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)]. Kalkulator korzysta z trzech długości boków a, b, c — bez wysokości i bez kąta. Przy 3, 4, 5 wynik wynosi 6.
s = (a+b+c)/2 to połowa obwodu. Przy 3, 4, 5 wynosi 6; przy 5, 5, 6 wynosi 8. We wzorze Herona pojawiają się też s−a, s−b i s−c — przy poprawnym trójkącie wszystkie są dodatnie.
Gdy boki nie spełniają nierówności trójkąta (a+b>c, a+c>b, b+c>a) albo gdy któryś bok nie jest większy od zera. Przykład: 2, 3 i 10 nie domykają figury, bo 2+3 jest mniejsze niż 10.
Sąsiedni kalkulator pola trójkąta bierze podstawę i wysokość prostopadłą (½·a·h). Tu wprowadzasz trzy boki; wysokość nie jest potrzebna. Oba wzory dają to samo pole, gdy opisują ten sam trójkąt.
Strona równobocznego liczy A = (√3/4)·a² z jednego boku a. Tu boki mogą być różne. Gdy a = b = c, wzór Herona upraszcza się do tego samego wyniku — przy 6, 6, 6 pole ≈ 15,588457.
Przy 3, 4, 5: s = 6, A = 6. Przy 5, 5, 6: s = 8, A = 12. To przykłady 1 i 2 na stronie. 5-12-13 daje A = 30.
Nie. Wzór jest symetryczny względem a, b, c. Permutacja 3, 4, 5 i 5, 3, 4 daje to samo pole 6.
Etykiety cm albo in biorą się z przełącznika jednostek w nagłówku strony. Ważne, żeby wszystkie trzy boki były w tej samej skali — wynik jest w jednostkach kwadratowych tej skali.
Nie. Trójka pozostaje trójką. Nagłówek dopina etykietę cm albo in oraz cm² albo in². Ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony nie wpływają na ten wynik.
Tak. 3,5 i 3.5 to ta sama długość boku. Przecinek i kropka w polach liczbowych są równoważne.
Iloczyn s(s−a)(s−b)(s−c) ma wymiar długości do czwartej potęgi. Pierwiastek kwadratowy wraca do pola (długość do kwadratu).
Oprócz pola A widać boki a, b, c, półobwód s, obwód a+b+c oraz różnice s−a, s−b, s−c. Diagram SVG pokazuje trójkąt na żywo.
Najpierw półobwód s = (a+b+c)/2, potem A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)]. Przy 3, 4, 5: s = 6 i A = √(6·3·2·1) = 6. Wszystkie boki w tej samej jednostce; wynik w jednostkach kwadratowych.
A = √[s(s−a)(s−b)(s−c)] przy s = (a+b+c)/2. Wymaga wyłącznie trzech boków — bez wysokości i bez kąta. Przy 5, 12, 13: s = 15 i A = 30 (trójkąt prostokątny).
≈ 26,832816. Wprowadź a = 7, b = 8, c = 9: s = 12, A = √(12·5·4·3) = √720. Boki spełniają nierówność trójkąta.
Gdy suma dwóch boków nie jest większa od trzeciego (np. 2, 3, 9). Wtedy wyrażenie pod pierwiastkiem nie daje dodatniego pola — kalkulator zgłasza błąd zakresu zamiast wyniku.
Tu wprowadzasz trzy boki (SSS). Wzór ½·a·h wymaga podstawy i wysokości prostopadłej — jest na osobnej stronie pola trójkąta. Przy 3-4-5 obie metody dają 6, bo ½·3·4 = 6.
Wzór, dziedzina i kontekst historyczny poniżej pochodzą z uznanych źródeł geometrii.
Strona zaktualizowana 14 października 2026.