Kalkulator odległości dwóch punktów

Wprowadź współrzędne dwóch punktów: x₁, y₁, x₂, y₂. Wynik to odległość euklidesowa d = √((x₂−x₁)²+(y₂−y₁)²), potem round(d×1e6)/1e6. Przy (0, 0) i (3, 4) odległość wynosi 5. Przy (0, 0) i (1, 1) około 1,414214. Formularz jest na płaszczyźnie 2D — nie liczy 3D ani odległości GPS.

Dane

Wynik

Wprowadź x₁, y₁, x₂, y₂.

Puste pole wchodzi jako 0. Wynik główny jest po rundzie 1e6 — (0,0) i (1,1) dają 1,414214, nie surowy √2.

Jak to działa?

Jak liczy się d dla (0,0) i (3,4)
Δx3
Δy4
Δx²+Δy²25
d5

Odległość dwóch punktów na płaszczyźnie to długość odcinka łączącego A = (x₁, y₁) z B = (x₂, y₂). W metryce euklidesowej — tej samej, którą Euklides opisał geometrycznie, a Kartezjusz (René Descartes, 1596–1650) zapisał we współrzędnych — wzór brzmi d = √((x₂ − x₁)² + (y₂ − y₁)²). Różnice Δx i Δy są przyprostokątnymi; d jest przeciwprostokątną. To twierdzenie Pitagorasa w układzie kartezjańskim, nie wymyślony indeks.

Kalkulator korzysta z liczb, które wprowadzasz: czterech współrzędnych w polach x₁, y₁, x₂, y₂. Liczy surowe d = √(Δx²+Δy²), potem stosuje round(d×1e6)/1e6. Przy (0; 0) i (3; 4) otrzymujesz czyste 5. Przy (0; 0) i (1; 1) — 1,414214. Przy (0; 0) i (6; 8) — 10. Puste pole wchodzi jako 0; gdy wszystkie pola są puste, panel zostaje w stanie oczekiwania.

Wyprowadzenie. Wektor od A do B to (Δx, Δy). Jego długość euklidesowa ‖B−A‖₂ jest pierwiastkiem z sumy kwadratów składowych. To ta sama norma, której używa długość wektora od początku układu — tylko tu start nie musi być (0; 0). Panel pokazuje Δx, Δy, Δx²+Δy² oraz kontrolę hypot.

Zaokrąglenie. Wynik główny nie jest surowym pierwiastkiem zmiennoprzecinkowym. Runda do sześciu miejsc po przecinku przez mnożenie przez 1e6 usuwa szum prezentacji: 5 zostaje 5, a √2 pojawia się jako 1,414214. Diagram rysuje punkty A, B i odcinek AB w tej samej geometrii, którą liczy wzór — bez osobnej „wizualnej” skali długości.

Czego kalkulator nie liczy. Nie ma tu odległości od prostej Ax+By+C=0, środka odcinka M, ani normy wektora bez drugiego punktu. Sąsiednie kalkulatory: odległość punktu od prostej, środek odcinka, długość wektora.

Źródła historii i wzoru: Euklides (Elementy — długość odcinka), Pitagoras (twierdzenie o trójkącie prostokątnym), Descartes (układ współrzędnych), Wikipedia / MathWorld — Euclidean distance, Britannica — Euclidean geometry.

Wzór

d = √((x₂ − x₁)² + (y₂ − y₁)²), potem round(d × 1e6) / 1e6.

Δx = x₂ − x₁, Δy = y₂ − y₁, suma kwadratów = Δx² + Δy². Surowy pierwiastek to √ albo hypot(Δx, Δy); wynik główny jest po rundzie 1e6.

Model matematyczny: odległość euklidesowa dwóch punktów w ℝ² (Euclidean distance / twierdzenie Pitagorasa w układzie Kartezjusza). Kalkulator liczy pierwiastek z sumy kwadratów różnic współrzędnych w przeglądarce.

Teoria, wyprowadzenie i dziedzina

Definicja i dziedzina

Niech A = (x₁, y₁) oraz B = (x₂, y₂) będą punktami na płaszczyźnie euklidesowej. Odległość dwóch punktów to długość odcinka łączącego A z B. We współrzędnych kartezjańskich wzór brzmi d = √((x₂ − x₁)² + (y₂ − y₁)²). Różnice Δx = x₂−x₁ i Δy = y₂−y₁ są przyprostokątnymi; d jest przeciwprostokątną. Wynik jest skalarem nieujemnym, nie punktem.

Dziedzina tego kalkulatora: wszystkie skończone współrzędne rzeczywiste w polach x₁, y₁, x₂, y₂. Przeciwdziedzina: d ≥ 0 po rundzie round(d×1e6)/1e6. Gdy A = B, otrzymujesz d = 0 — to poprawny wynik. Puste pole wchodzi jako 0; gdy wszystkie cztery pola są puste, panel zostaje w stanie oczekiwania. Jednostka wyniku jest tą samą, w której wprowadzasz współrzędne.

Euklides: długość odcinka

W Elementach Euklidesa długość odcinka jest wielkością geometryczną niezależną od układu współrzędnych. Dwa punkty wyznaczają dokładnie jeden odcinek; jego długość jest nieujemna i równa zero tylko wtedy, gdy punkty się pokrywają. Odległość spełnia aksjomaty metryki: d(A,B) = d(B,A), d(A,B) = 0 ⇔ A = B, oraz nierówność trójkąta d(A,C) ≤ d(A,B) + d(B,C).

Ta strona liczy wyłącznie metrykę euklidesową na płaszczyźnie. Nie wprowadza metryki Manhattan (|Δx|+|Δy|) ani Chebysheva. Britannica („Euclidean geometry”) i MathWorld („Distance”) opisują odległość jako długość odcinka — tę samą, którą kalkulator zapisuje algebraicznie. W zastosowaniach szkolnych i inżynierskich na mapie lub w CAD ta długość jest „prostą drogą” między dwoma punktami, bez omijania przeszkód.

Pitagoras: przyprostokątne Δx i Δy

Gdy zbudujesz prostokąt o bokach |Δx| i |Δy| z wierzchołkiem w A, przekątna do B ma długość √(Δx²+Δy²). To twierdzenie Pitagorasa: suma kwadratów przyprostokątnych równa się kwadratowi przeciwprostokątnej. Kwadraty różnic usuwają znak, więc kierunek od A do B nie zmienia d: (0,0) i (−3,−4) dają to samo 5 co (0,0) i (3,4).

Klasyczna trójka 3-4-5: √(9+16) = 5. Podwojenie daje 6-8-10 i d = 10. Relacje pitagorejskie znane były wcześniej (m.in. kontekst Plimpton 322); aksjomatyczny dowód pól kwadratów na bokach podaje Euklides (I.47). Ten kalkulator nie wymaga całkowitości — działa też dla współrzędnych ułamkowych.

Kartezjusz: wzór współrzędnościowy

René Descartes (Kartezjusz, 1596–1650) zapisał geometrię we współrzędnych: każdy punkt to para liczb. Stąd most między geometrią euklidesową a algebrą: d = √((x₂−x₁)²+(y₂−y₁)²). Wektorowo d = ‖B − A‖ — norma euklidesowa różnicy wektorów położenia. Przy A = (0,0) wzór sprowadza się do długości wektora ‖B‖ = √(x₂²+y₂²).

Kalkulator może użyć hypot(Δx, Δy), które liczy ten sam pierwiastek z większą odpornością na przepełnienie niż √(Δx²+Δy²) przy bardzo dużych współrzędnych. Dla typowych przykładów szkolnych wynik jest identyczny. Panel pokazuje także Δx, Δy oraz sumę kwadratów pod pierwiastkiem, żeby krok Pitagorasa był widoczny obok d. Kalkulator działa na R²; nie dodaje współrzędnej z.

Pełne wyprowadzenie i przykłady

Krok 1. Oblicz Δx = x₂−x₁ oraz Δy = y₂−y₁.

Krok 2. Zbuduj sumę kwadratów s = Δx² + Δy² (zawsze ≥ 0).

Krok 3. Weź pierwiastek nieujemny d = √s, potem round(d×1e6)/1e6.

Krok 4. Przykłady tej strony: (0,0)&(3,4) → 5; (0,0)&(1,1) → 1,414214 (√2 po rundzie); (0,0)&(6,8) → 10; (2,1)&(5,5) → 5 (znowu Δx=3, Δy=4); (−2,3)&(4,−1) → 7,211103 (√52 po rundzie). Napis wyniku na stronie PL używa przecinka dziesiętnego w prezentacji panelu.

Uwagi numeryczne, sąsiednie modele i ograniczenia

Runda 1e6 jest kontraktem prezentacji: czyste 5 zostaje 5, nie 5,000000; przy √2 pojawia się 1,414214. Przecinek i kropka są równoważne przy wejściu. Diagram SVG rysuje odcinek AB; długość liczbowa wynika ze wzoru, nie z pikseli.

Środek odcinka zwraca punkt M = ((x₁+x₂)/2, (y₁+y₂)/2), nie skalar d. Odległość punktu od prostej używa |Ax₀+By₀+C|/√(A²+B²). Długość wektora od początku to ten sam pierwiastek przy A = (0,0). Twierdzenie Pitagorasa z dwoma nogami wprowadza długości a i b, nie cztery współrzędne. Ten kalkulator liczy wyłącznie odległość euklidesową dwóch punktów. Wynik ma charakter edukacyjny.

Źródła

Model matematyczny: odległość euklidesowa dwóch punktów (Euclidean distance). Kontekst: Euklides, Elementy (długość odcinka); twierdzenie Pitagorasa (I.47 / Heath); René Descartes — zapis we współrzędnych. Źródła MathWorld — Distance; Wikipedia — Euclidean distance / Odległość; Wikipedia — Pythagorean theorem; Britannica — Euclidean geometry; Brannan, Esplen, Gray — Geometry (Cambridge). Kalkulator nie zastępuje podręcznika ani sprawdzenia przez nauczyciela.

Jak korzystać

  1. Wprowadź x₁ i y₁ pierwszego punktu, na przykład 0 i 0.
  2. Wprowadź x₂ i y₂ drugiego punktu, na przykład 3 i 4.
  3. Kliknij Oblicz albo poczekaj na wynik na żywo. (0,0) i (3,4) dają 5.
  4. Sprawdź panel: d, Δx, Δy, Δx²+Δy², hypot oraz diagram odcinka AB.
  5. Puste pole liczy się jako 0. Odległość od prostej i środek odcinka są na sąsiednich stronach.

Słownik symboli

d to odległość euklidesowa. Przy (0,0) i (3,4) d = 5. Panel pokazuje też Δx, Δy i sumę kwadratów.

(x₁, y₁)
Punkt A — pola a, b.
(x₂, y₂)
Punkt B — pola c, d.
Δx, Δy
x₂−x₁ oraz y₂−y₁ — przyprostokątne.
d
√(Δx²+Δy²) po rundzie 1e6; zawsze ≥ 0.
Δx²+Δy²
Suma kwadratów pod pierwiastkiem.

Przykłady

Przykład 1

  • (0; 0)
  • (3; 4)

5

Jaka odległość z (0, 0) do (3, 4)? 5.

Przykład 2

  • (0; 0)
  • (1; 1)

1,414214

Jaka odległość z (0, 0) do (1, 1)? ≈ 1,414214.

Przykład 3

  • (0; 0)
  • (6; 8)

10

Jaka odległość z (0, 0) do (6, 8)? 10.

Przykład 4

  • (0; 0)
  • (−3; −4)

5

Jaka odległość z (0, 0) do (−3, −4)? 5.

Przykład 5

  • (2; 1)
  • (5; 5)

5

Jaka odległość z (2, 1) do (5, 5)? 5.

Przykład 6

  • (−2; 3)
  • (4; −1)

7,211103

Jaka odległość z (−2, 3) do (4, −1)? ≈ 7,211103.

Powiązane kalkulatory

Najczęstsze pytania

Czym jest odległość dwóch punktów na płaszczyźnie?

To długość odcinka łączącego punkty A=(x₁,y₁) i B=(x₂,y₂). W metryce euklidesowej wynosi d = √((x₂−x₁)²+(y₂−y₁)²). Kalkulator potem zaokrągla round(d×1e6)/1e6.

Jaki jest wzór i skąd się bierze?

Δx = x₂−x₁, Δy = y₂−y₁ tworzą przyprostokątne prostokątnego trójkąta. Twierdzenie Pitagorasa daje d = √(Δx²+Δy²). W układzie Kartezjusza to ta sama odległość euklidesowa.

Ile wynosi odległość z (0,0) do (3,4)?

Wynik wynosi 5, bo √(9+16) = 5. To pierwszy przykład na stronie i ten sam wynik po „Wypełnij ten przykład”.

Ile wynosi odległość z (0,0) do (1,1)?

Po rundzie 1e6 wynik wynosi 1,414214. Surowy √2 jest dłuższy; kalkulator pokazuje round(√2×1e6)/1e6.

Ile wynosi odległość z (0,0) do (6,8)?

Wynik wynosi 10. To podwojony trójkąt 3-4-5: √(36+64) = √100 = 10.

Co gdy pole współrzędnej jest puste?

Puste pole wchodzi jako 0. Puste x₁ i y₁ oznaczają początek układu. Gdy wszystkie cztery pola są puste, panel pokazuje placeholder zamiast fałszywego wyniku.

Czy ujemne współrzędne zmieniają wzór?

Nie. Kwadraty różnic usuwają znak. (0,0) i (−3,−4) dają to samo d = 5 co (0,0) i (3,4).

Czym różni się to od twierdzenia Pitagorasa z dwoma nogami?

Tu wprowadzasz cztery współrzędne końców odcinka. Tam wprowadzasz długości dwóch przyprostokątnych. Przy nogach 3 i 4 wynik jest ten sam 5, ale pola są inne.

Czym różni się to od odległości punktu od prostej?

Tu nie ma równania Ax+By+C=0. Liczona jest długość odcinka między dwoma punktami. Odległość punktu od prostej jest na osobnej stronie i używa |Ax₀+By₀+C|/√(A²+B²).

Czy wynik zawsze ma sześć miejsc po przecinku?

Nie. Skrypt stosuje round(d×1e6)/1e6. Czyste 5 zostaje 5, nie 5,000000. Przy √2 pojawia się 1,414214.

Czy przecinek w 1,5 działa?

Tak. 1,5 i 1.5 oznaczają tę samą współrzędną. Separator tysięcy ze spacją też jest akceptowany.

Czy ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony wpływają na wynik?

Nie. Wynik zależy tylko od czterech współrzędnych. Ustawienia waluty i jednostek w nagłówku strony nie wpływają na ten wynik.

Jak obliczyć odległość dwóch punktów?

Użyj wzoru d = √((x₂−x₁)²+(y₂−y₁)²): odejmij współrzędne, podnieś różnice do kwadratu, dodaj i weź pierwiastek. Przy (0, 0) i (3, 4): √(9+16) = 5.

Jaka odległość z (1, 2) do (4, 6)?

5. Obliczenie: Δx = 3, Δy = 4, √(9+16) = 5. To ten sam trójkąt 3-4-5 co w przykładzie 1, tylko przesunięty.

Czy kolejność punktów A i B zmienia odległość?

Nie. Po zamianie A z B różnice Δx i Δy zmieniają znak, ale kwadraty zostają te same, więc d jest identyczne.

Czy kalkulator liczy odległość GPS albo 3D?

Nie. Tu tylko płaszczyzna kartezjańska x, y. Współrzędne geograficzne (haversine) i przestrzeń z z wymagają innych modeli — na tej karcie ich nie ma.

Czym odległość dwóch punktów różni się od długości wektora?

Tu wprowadzasz dwa dowolne końce odcinka. Długość wektora na sąsiedniej stronie liczy √(x²+y²) od początku układu — jeden punkt jako składowe, nie para końców.

Wynik to d = √((x₂−x₁)²+(y₂−y₁)²) po rundzie 1e6: dla (0,0) i (3,4) wynosi 5. Δx, Δy i odcinek AB są w panelu. Osobna odległość punktu od prostej jest na stronie odległości punktu od prostej.

Źródła wiedzy

Wzór, dziedzina i kontekst historyczny poniżej pochodzą z uznanych źródeł geometrii.

Strona zaktualizowana 2 listopada 2026.